Τα παπαγαλάκια υπήρξαν αναμφισβήτητα ένα τηλεοπτικό σποτ που συζητήθηκε αρκετά τον χρόνο που πέρασε. Το χρησιμοποίησε ο Κώστας Καραμανλής στην προεκλογική εκστρατεία των ευρωεκλογών σε μια προσπάθεια ενοχοποίησης του ΠΑΣΟΚ, για όσα αρνητικά έλεγε την περίοδο εκείνη για την ελληνική οικονομία.
Λίγους μήνες αργότερα στις εθνικές εκλογές του 2009 όσα έλεγαν τα παπαγαλάκια χρησιμοποίησε στον πολιτικό του λόγο ο τότε πρωθυπουργός, σε μια προσπάθεια να πείσει την ελληνική κοινωνία για την αναγκαιότητα προσφυγής στις κάλπες αλλά και για να περιγράψει την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.
Σήμερα, το ίδιο κάνει και ο Γιώργος Παπανδρέου προκειμένου να προλειάνει το έδαφος για την επιβολή νέων μέτρων.
Προτού κλείσει ένα εξάμηνο τα όσα έλεγαν τα παπαγαλάκια χρησιμοποιήθηκαν εκατέρωθεν. Και θα χρησιμοποιηθούν όσο οι κυβερνώντες δεν αντιλαμβάνονται το πραγματικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας που είναι το ίδιο το κράτος.
Πριν από λίγο ένας φίλος στο Facebook αναρωτιόνταν ποιος είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Ψηφιακές Ενισχύσεις Α.Ε; Η απάντηση δινόταν στα σχόλια που ακολουθούσαν. Μα φυσικά το κράτος. Όπως αποκάλυπτε ο ίδιος φίλος στο opengov.gr είχε αναρτηθεί η προκήρυξη θέσεων για μια σειρά από κρατικές επιχειρήσεις.
Αν ψάξει κανείς Υπουργείο προς Υπουργείο θα βρει δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες εποπτευόμενους οργανισμούς. Αναμφίβολης χρησιμότητας, παραγωγικότητας και αποτελεσματικότητας. Όλοι αυτοί συνθέτουν το πρόβλημα. Ένα σπάταλο, διεφθαρμένο κράτος το οποίο τρέφεται από φόρους, νέους φόρους και ξανά φόρους.
FRESH 24 ON THE GO
Καταστροφή, καταστροφή...
"I' m sorry" η καμπάνια της Greenpeace και της tcktcktck.org
Μια εξαιρετικά δυναμική καμπάνια θα αντικρίσουν, όσοι βρεθούν όσοι επισκεφθούν την Κοπεγχάγη αυτές τις ημέρες. Πρόκειται για την καμπάνια της Greenpeace και της διεθνούς συμμαχίας tcktcktck.org "I'm sorry" στο αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης. Απεικονίζονται διεθνείς ηγέτες μεταξύ των οποίων και ο Barack Obama να ζητούν συγγνώμη γιατί δεν σταμάτησαν την καταστροφή.
Debate από την Κοπεγχάγη σε συνεργασία YouTube και CNN
Μέχρι στιγμής 3614 πολίτες του κόσμου έχουν υποβάλλει 902 ερωτήσεις για τη συζήτηση που διοργανώνει το You Tube με το CNN για τη σύνοδο της Κοπεγχάγης. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση http://www.youtube.com/user/Cop15. Η συνύπαρξη παραδοσιακών και νέων μέσων σε όλο το μεγαλείο της.
Τι θα μπορούσαν να μάθουν οι υποψήφιοι πρόεδροι της ΝΔ, από την διαδικασία εκλογής προέδρου στο ΠΑΣΟΚ
Η Νέα Δημοκρατία σήμερα αντιμετωπίζει μια κρίση την οποία πέρασε και το ΠΑΣΟΚ πριν από δύο χρόνια. Τότε και το ΠΑΣΟΚ είχε βρεθεί στα χαμηλότερα ποσοστά του από το 1981. Βέβαια δεν είχε χάσει με διαφορά 10 και πλέον μονάδων και το ποσοστό του δεν είχε φτάσει κάτι παραπάνω από 33%.Ωστόσο είναι χρήσιμο μια αναδρομή στο τι είχε συμβεί τότε και τι μπορούν να διδαχθούν από τη διαδικασία εκλογής αρχηγού οι σημερινοί υποψήφιοι πρόεδροι της ΝΔ.
Καταρχήν σε post εκείνης της εποχής έγραφα ότι "όλοι μας θέλουμε να ελπίζουμε ότι το ίδιο μοντέλο εσωκομματικής δημοκρατίας θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα κόμματα. Εάν θέλετε δεν έχουν πια περιθώρια να μην το ακολουθήσουν". Τελικά όλοι οι υποψήφιοι της ΝΔ φαίνεται να έχουν αποδεχθεί την εκλογή από τη βάση, χωρίς ωστόσο να έχουν αποσαφηνιστεί οι όροι. Σίγουρα είναι ένα θετικό βήμα εκδημοκρατισμού για ένα συντηρητικό κόμμα που αντιμετώπιζε με επιφυλάξεις το άνοιγμα στην κοινωνία στην αρχική φάση της διαδικασίας νέου προέδρου.
Το δεύτερο συμπέρασμα αφορά τις δημοσκοπήσεις οι οποίες φαντάζομαι θα αρχίσουν να δημοσιεύονται το επόμενο χρονικό διάστημα. Τότε σε τρεις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν την επομένη των εκλογών, ο Ευάγγελος Βενιζέλος προηγούνταν κατά κράτος του Γιώργου Παπανδρέου. Συγκεκριμένα:
Σε έρευνα της GPO άνω του 70% των ερωτηθέντων εκτιμούσε ότι το ΠΑΣΟΚ θα είχε καλύτερο αποτέλεσμα με αρχηγό τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ το 55,9% έλεγε «ναι/μάλλον ναι» σε μια νέα υποψηφιότητα Παπανδρέου και το 43,5% «όχι/μάλλον όχι». Στο ερώτημα για το «ποιός είναι καταλληλότερος για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ μεταξύ των Γ.Παπανδρέου και Ευ.Βενιζέλου;», η διαφορά ήταν συντριπτική υπέρ του κ. Βενιζέλου, 62,1% έναντι 25,7%.
Σε έρευνα της εταιρείας ALCO, στο ερώτημα ποιος είναι ο πλέον κατάλληλος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ», το 45% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ θεωρούσαν καταλληλότερο τον Ευάγγελο Βενιζέλο, το 20% τον Γ.Παπανδρέου και το 4% την Αννα Διαμαντοπούλου.
Σε τρίτη έρευνα της Metron Analysis στο ερώτημα «ποιος πιστεύετε ότι μπορεί να οδηγήσει σε νίκη το ΠΑΣΟΚ;», το 53% των ερωτηθέντων απαντούσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, το 9% ο κ. Παπανδρέου, το 2% η κ. Διαμαντοπούλου και ο κ. Σημίτης, ενώ ένα ποσοστό 19% απαντούσε «κανένας». Σε ερώτημα της ίδιας έρευνας για το ποιον προτιμούσαν μεταξύ των Γ.Παπανδρέου και Ευάγγελου Βενιζέλου, το 65% απαντούσε τον δεύτερο, ενώ το 20% προτιμούσε τον Γ.Παπανδρέου. Ένα ποσοστό 12% απαντούσε «κανέναν από τους δύο».
Ένα μήνα αργότερα σε έρευνα της GPO ο Γιώργος Παπανδρέου προηγούνταν στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που δήλωναν ότι θα συμμετείχαν στις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου με 49,8%, ο κ. Βενιζέλος συγκέντρωνε ποσοστό 43,1% και ο κ. Σκανδαλίδης 4%, ενώ το 3,1% των ερωτηθέντων δεν απαντούσε.
Αντίστοιχα σε έρευνα της ALCO, ο Γ.Παπανδρέου προηγούνταν με 48,3%, ο Ευ.Βενιζέλος ακολουθούσε με 39,6%, ο Κ.Σκανδαλίδης αποσπούσε το 5,5% και το 6,6% δεν απαντούσε.
Τέλος σε δημοσκόπηση της Metron Analysis o Γιώργος Παπανδρέου στο ερώτημα «ποιον από τους τρεις προτιμάτε για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ» συγκέντρωνε το 49%, ο κ. Βενιζέλος το 41%, ο κ. Σκανδαλίδης το 7%, ενώ το 2% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ δεν επιθυμούσε για την αρχηγία κανέναν από τους τρεις και το 1% δεν απαντούσε.
Τελικά, ο Γιώργος Παπανδρέου ανέτρεψε τις αρχικές εκτιμήσεις και κέρδισε τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Το πως κατάφερε τη μεγάλη ανατροπή διαβάστε το post: "Ο Γιώργος Παπανδρέου και η μεγάλη ανατροπή".
Οι μέρες που πέρασαν, οι μέρες που ακολουθούν
Πολλοί θα καταλάβατε ότι για επαγγελματικούς λόγους δεν υπήρχε ο χρόνος να γράφω στο Blog. Οι εκλογές τελείωσαν και με ψυχραιμία μπορεί να γίνει μια αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, αλλά και της επόμενης ημέρας για ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ από το 2007 και έπειτα έκαναν ελάχιστα λάθη.Όχι μόνο δεν έκαναν λάθη αλλά εκμεταλλεύτηκαν τις αδυναμίες της Νέας Δημοκρατίας. Η προεκλογική του καμπάνια εξαιρετική και πλήρως στοχοθετημένη στην οικονομία. Εκεί δηλαδή που κρίνονται οι εκλογικές αναμετρήσεις. Σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης για την ελληνική οικονομία ήταν σίγουρο ότι θα κέρδιζε. Εξαιρετικό, επίσης, το τηλεοπτικό σποτ Πάμε!Έκανε όντως τη διαφορά από κάθε άποψη και πρόσθεσε στον Παπανδρέου ότι του έλειπε την κατάλληλη στιγμή.
Εξέπληξε η διαφορά των 10 και πλέον μονάδων. Ίσως να μην αποτελεί και τόσο μεγάλη έκπληξη εάν δούμε τι συνέβαινε στην άλλη πλευρά της όχθης, τη Νέα Δημοκρατία:
Στο ξεκίνημα της προεκλογικής εκστρατείας η Νέα Δημοκρατία επέλεξε να αναδείξει ως θέματα της εκλογικής της ατζέντας τα σκάνδαλα για την οποία κατηγορούνταν. Η επιχείρηση «καθαρά ψηφοδέλτια» τις στέρησε πολύτιμο χρόνο και έφερε στην επιφάνεια θέματα που δεν την ευνοούσαν. Επέτεινε τη σύγχυση για το ρόλο στελεχών της και με τον τρόπο που πραγματοποιήθηκε ο αποκλεισμός τους, από τις λίστες επιβεβαίωνε τα όσα ισχυριζόταν η αντιπολίτευση στο παρελθόν. Με λίγα λόγια η Νέα Δημοκρατία εγκλωβίστηκε από μόνη της σε ένα βαλτώδες τοπίο.
Το δεύτερο λάθος ήταν ότι υποτίμησε τη νοημοσύνη του νεοδημοκράτη ψηφοφόρου. Αυτός με σαφή τρόπο έστειλε ένα μήνυμα στις ευρωεκλογές. Τελικά το μήνυμα είτε δεν ελήφθη σοβαρά υπόψη, είτε δεν ελήφθη ποτέ. Μάλλον πρέπει να συνέβη το δεύτερο, εάν δούμε ότι κατά την τελευταία φάση της προεκλογικής εκστρατείας δεν κατεβλήθη ούτε μια προσπάθεια συσπείρωσης των νεοδημοκρατών ψηφοφόρων, έστω και σε επικοινωνιακό επίπεδο.
Το τρίτο λάθος ήταν ότι υπερεκτιμήθηκαν οι δυνατότητες του Κώστα Καραμανλή. Όλες οι ποιοτικές και ποσοτικές έρευνες έδειχναν ότι ο Κώστα Καραμανλής του 2009 δεν είχε καμία σχέση με τον Καραμανλή του 2004 ακόμη και του 2007. Η ατολμία και η έλλειψη γρήγορων αντανακλαστικών ήταν κυρίαρχα ευρήματα των ερευνών του τελευταίου χρόνου. Ο ίδιος και προς τιμήν του δέχθηκε να πάρει όλο το παιχνίδι πάνω του. Σίγουρα ήταν μια πράξη ηρωικής αυτοθυσίας, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι ήταν και η ενδεδειγμένη κίνηση για εκλογική επιτυχία.
Το τέταρτο λάθος ήταν ο τρόπος με την οποίο διατυπώθηκαν οι αλήθειες για την οικονομία. Ουσιαστικά ομολογούσαν την αποτυχία της πεντάχρονης και πλέον οικονομικής πολιτικής της απερχόμενης κυβέρνησης. Και αυτό γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας δεν οφείλονται στη διεθνή οικονομική κρίση, αλλά στον τρόπο διάρθρωσή της.
Το πέμπτο και σοβαρότερο λάθος ήταν η προκήρυξη των πρόωρων εκλογών. Οι ψηφοφόροι και πολύ περισσότερο οι νεοδημοκράτες ψηφοφόροι δεν κατάλαβαν ποτέ το δια ταύτα των εκλογών. Και εάν δεν μπορείς να πείσεις τους ψηφοφόρους σου για την αναγκαιότητα προσφυγής στις κάλπες σου, μη περιμένεις να επικροτήσουν την κίνησή σου οι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι.
Τώρα στην επόμενη ημέρα:
Ο Παπανδρέου σχημάτισε μια νέα, φρέσκια κυβέρνηση με πρόσωπα όχι ιδιαίτερα γνωστά στο ευρύ κοινό, πολλά εκ των οποίων εκλέγονται και για πρώτη φορά. Καλή κίνηση που τον διαφοροποιεί με τον προκάτοχό του ο οποίος δίσταζε να δοκιμάσει νεοεκλεγέντες βουλευτές και γενικά νέα πρόσωπα. Στα θετικά η δημιουργία Υπουργείου Περιβάλλοντος (αλήθεια τι θα κόστιζε στη Νέα Δημοκρατία να το είχε κάνει εκείνη πρώτη;), η δημιουργία ενός ενιαίου υπουργείου που να αφορά την προστασία του πολίτη (η ασφάλεια είναι από τα πρώτα θέματα ενδιαφέροντος του πολίτη) και η συγχώνευση του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών με αυτό των Δημοσίων Έργων. Το ΠΑΣΟΚ δείχνει τουλάχιστον να έχει πιάσει το σφυγμό της εποχής. Η αποτελεσματικότητά του θα φανεί στο μέλλον.
Για τη Νέα Δημοκρατία η επόμενη ημέρα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Κινείται ακόμη με τους ίδιους αργούς ρυθμούς που κινούνταν και όσο ήταν κυβέρνηση σε μία εποχή όπου η κοινωνία απαιτεί ταχύτητα. Στη φάση αυτή η εκλογή από τη βάση της Νέας Δημοκρατίας θα αποτελούσε ένα βήμα εκσυγχρονισμού του κόμματος, όπως συνέβη με το ΠΑΣΟΚ. Η αφετηρία της αλλαγής του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ ήταν ακριβώς ο αδιαμφισβήτητος τρόπος εκλογής του. Εάν η Νέα Δημοκρατία δεν το κάνει δύσκολα θα ξεπεράσει την εσωστρέφεια που θα δημιουργήσει η εκλογή ενός προέδρου από μηχανισμούς συμφερόντων και οι οποίοι από την επομένη θα είναι έτοιμοι να αμφισβητήσουν. Οι οργανωμένοι οπαδοί των ομάδων σίγουρα έχουν να διδάξουν πολλά με την αμφισβήτηση των προπονητών στην πρώτη ήττα.
Ο μεγαλύτερος όμως κίνδυνος για τη Νέα Δημοκρατία είναι να θεωρηθεί ένα κόμμα που δεν μπορεί να κινηθεί στην εποχή της. Η προώθηση θεσμικών αλλαγών από το ΠΑΣΟΚ (οι οποίες και δεν κοστίζουν), σε συνδυασμό με την έλλειψη τολμηρών αλλαγών από τη Νέα Δημοκρατία θα στερήσουν το πλεονέκτημα του εκσυγχρονισμού από τη δεύτερη. Όπως ακριβώς συνέβη και με την περίπτωση Έβερτ και Σημίτη πριν από μια δεκαετία. Μία δεκαετία καταστροφική για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Κάντο όπως ο Χαρδαλιάς Νο2!
Είναι η δεύτερη φορά που μέσω του Blog θα αναφερθώ στον Δήμαρχο Βύρωνα Νίκο Χαρδαλιά. Η πρώτη αναφορά αφορούσε τη μεγαλύτερη πράσινη διαδρομή στην Ευρώπη, ένα έργο εντυπωσιακό και μοναδικό για τα δεδομένα της ελληνικής Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αφορμή για τη δεύτερη αναφορά, η μαχητική και ασυμβίβαστη στάση που κράτησε στο θέμα της κατασκευής 36 κατοικιών από το ΓΕΑ στη Β’ Ζώνη Υμηττού, και η σύγκρουσή του με την ηγεσία των Ενόπλων δυνάμεων, αλλά και συζητήσεις τις οποίες είχα τις τελευταίες εβδομάδες με Δημάρχους αλλά και υποψηφίους ενόψει των Δημοτικών Εκλογών της επόμενης χρονιάς.
Θα ξεκινήσω από τη δεύτερη αφορμή. Οι περισσότεροι από τους υποψηφίους αναρωτιόταν στις συζητήσεις εάν θα έπρεπε να έχουν το κομματικό χρίσμα. Η απάντηση μου είναι ξεκάθαρη και αρνητική. Όσες έρευνες έχω μελετήσει σε επίπεδο Δήμων, η ιεράρχηση του κομματικού χρίσματος, ως κριτήριο ψήφου είναι σε εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο. Τους αναφέρω ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Δήμαρχο Βύρωνα. Μη έχοντας καμία κομματική στήριξη, παρόλο που ιδεολογικά προέρχεται από τον φιλελεύθερο χώρο, συνεπώς και καμία δέσμευση κατάφερε να δημιουργήσει μια πραγματικά ανεξάρτητη παράταξη και να κερδίσει δυο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Και στις δύο του θητείες χρησιμοποίησε ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά, τόσο στην διοίκηση του Δήμου, όσο και στο επιτελείο του από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, με μόνο γνώμονα την σοβαρότητα , την αποτελεσματικότητα αλλά και το ήθος που τους διακατείχε.
Η μη δέσμευση του σε κανένα κόμμα τον κατέστησε έναν επίσης ανεξάρτητο δήμαρχο που διεκδικεί για την πόλη του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η μαχητική του αντίσταση στην απόπειρα κατασκευής 36 κατοικιών από το ΓΕΑ στη Β’ Ζώνη του Υμηττού. Ως Πρόεδρος του ΣΠΑΥ έφθασε στο σημείο να καταγγείλει δημόσια και απερίφραστα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, να ζητήσει την παρέμβαση του Εισαγγελέα, να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά και να αναγκάσει τη δικαιοσύνη και όλο το Πανελλήνιο να ασχοληθεί με το θέμα. Ανάλογη μαχητική και υπερκομματική στάση είχε κρατήσει στο παρελθόν όσον αφορά το Συνοδικό Μέγαρο και τα σχέδια της Εκκλησίας της Ελλάδος αλλά και πιο πρόσφατα στο Προεδρικό Διάταγμα του ΥΠΕΧΩΔΕ για τον Υμηττό.
Την ίδια περίοδο με μεθοδικές κινήσεις, παρεμβάσεις και πάνω από όλα μελέτες αρκετών χρόνων, πέτυχε την οριστική ένταξη του Βύρωνα στο δίκτυο επεκτάσεων του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, με δική του γραμμή(Γ5) και σύνδεση με τα Δυτικά προάστια, δημιούργησε και ίδρυσε το πρώτο Κέντρο Υγείας Αστικού Τύπου σε όλη την Ελλάδα, με απίστευτα αποτελέσματα την τελευταία πενταετία που λειτουργεί, λειτούργησε το πρώτο εναλλακτικό δημόσιο σύστημα ανακύκλωσης στην χώρα, κόντρα στην λογική των μπλέ κάδων, και τέλος έχει τον Δήμο του στην κορυφή των απορροφήσεων κονδυλίων από την Ε.Ε και από όλα τα χρηματοδοτικά πρωτόκολλα σε όλο το Λεκανοπέδιο!
Όσοι από τους νέους υποψηφίους Δημάρχους, και ίσως κάποιο από τους εν ενεργεία, θέλουν να ακολουθήσουν ένα πετυχημένο case study δεν έχουν παρά να μελετήσουν αυτό του Βύρωνα, όπου η τεχνοκρατική αντίληψη και η γνώση , η σκληρή καθημερινή δουλειά , η απλότητα του χαρακτήρα και η ασυμβίβαστη πορεία συστήνουν τους άξονες ενός μικρού αυτοδιοικητικού θαύματος! Συνεπώς, κάντο όπως ο Χαρδαλιάς Νο 2!
Ο ρόλος της ΕΥΠ και η κοινωνική υπευθυνότητα (Άρθρο στο Metropolis Weekend)
Αναμφισβήτητα ο πιο γνωστός πράκτορας στον κόσμο είναι ο James Bond. Ο χαρακτήρας του δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Ian Fleming το 1953, εμφανιζόμενος για πρώτη φορά στη νουβέλα Casino Royale. Ακολούθησαν αρκετά βιβλία με πρωταγωνιστή τον πράκτορα των Μυστικών Υπηρεσιών της Μεγάλης Βρετανίας και ακόμη περισσότερες ταινίες που σπάνε ταμεία έως τις μέρες μας. Το γόητρο του James Bond παραμένει άτρωτο και αυτό οφείλεται στην αποτελεσματικότητα που τον διακρίνει σε κάθε αποστολή που του ανατίθεται.
Αυτά συμβαίνουν στις νουβέλες και στις κινηματογραφικές ταινίες. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και πιο σκληρή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη συμβολή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην εξάρθρωση μιας οργάνωσης, η οποία κατηγορείται για εγκληματική δράση. Λίγες ημέρες μετά την επιτυχία αντικαθίσταται ο επικεφαλής της ΕΥΠ, αφού προηγουμένως και δημόσια είχαν εκφραστεί ευχαριστίες για τη συμβολή της υπηρεσίας της οποίας προΐστατο. Το τι πραγματικά συνέβη δε θα το μάθουμε ποτέ και έτσι είναι το σωστό.
Ανεξάρτητα από την ορθότητα της αποπομπής, τίθεται ένα ερώτημα. Τι είδους υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας θέλουμε; Σε αυτό το ερώτημα δεν έχει δοθεί ολοκληρωμένη απάντηση από καμμία κυβέρνηση της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ο εκάστοτε Πρόεδρος ξεκινά την ημέρα του με θέματα που αφορούν την εθνική ασφάλεια. Ακόμη και στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την ημέρα εκλογής, έως την ημέρα που αναλαμβάνει τα καθήκοντά του, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος λαμβάνει την ίδια ενημέρωση με τον αποχωρούντα Πρόεδρο.
Θα έλεγα ότι βασική αποστολή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών πρέπει να είναι η συλλογή και ανάλυση πληροφοριών προκειμένου τα ανώτερα στελέχη της κυβέρνησης να λάβουν τις σωστές αποφάσεις για θέματα εθνικής ασφάλειας. Με την προϋπόθεση ότι η δράση της δεν πρέπει να αφορά το εσωτερικό της χώρας, αλλά το εξωτερικό. Η δράση της ΕΥΠ στο εσωτερικό της χώρας έχει ως αποτέλεσμα να γίνεται αντικείμενο κομματικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων. Με αυτόν τον τρόπο ακυρώνεται η αποστολή της και αμαυρώνεται η δημόσια εικόνα της.
Περισσότερο, πληροφορίες που άπτονται ζητημάτων εθνικής ασφάλειας δεν μπορούν να γίνονται αντικείμενο ανάλυσης και σχολιασμού στα τηλεοπτικά παράθυρα. Τα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες με την προβολή διαλόγων μεταξύ των μελών της φερόμενης ως εγκληματικής οργάνωσης, αλλά και οι κομματικές αλληλοκατηγορίες αναδεικνύουν πάνω απ’ όλα την έλλειψη κοινωνικής υπευθυνότητας από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και μεμονωμένα πρόσωπα. Ίσως, η έλλειψη κοινωνικής υπευθυνότητας να είναι και το μείζον πρόβλημα που ταλανίζει αυτή τη χώρα.
Πατριωτικός παρεμβατισμός για μια «χούφτα» ψήφους (Άρθρο στο Metropolis Weekend)
Τον πατριωτικό παρεμβατισμό τον αντιλαμβάνομαι ως κρατικό παρεμβατισμό. Δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο. Και από κρατικό παρεμβατισμό στην Ελλάδα πάμε καλά. Αποτέλεσμα του κρατικού παρεμβατισμού είναι η σημερινή Ελλάδα. Ελλείμματα, φόροι, περισσότεροι φόροι και πάλι φόροι. Γραφειοκρατία και διαφθορά. Αναξιοκρατία και ανεργία. Αναποτελεσματικότητα. Δηλαδή όλα όσα οδήγησαν μια σημαντική μερίδα συμπατριωτών μας στην αποχή στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Όλα όσα οδηγούν ακόμη περισσότερους να αμφισβητούν το σημερινό σύστημα εξουσίας και τα κόμματα που βρίσκονται στο κοινοβούλιο.
Μας λένε ότι πατριωτικός παρεμβατισμός σημαίνει δουλειά στους ανέργους σε στρατιωτικού τύπου ΜΟΜΑ. Όχι δεν μπορεί να είναι αυτό το όραμα για νέους ανθρώπους που θέλουν να διαπρέψουν στον επαγγελματικό, επιχειρηματικό ή επιστημονικό στίβο. Οι νέοι άνεργοι θέλουν περισσότερες ευκαιρίες για πραγματική δουλειά. Θέλουν περισσότερες και καλύτερα αμοιβόμενες θέσεις εργασίας. Αυτό προϋποθέτει ανάπτυξη. Η πραγματική ανάπτυξη προϋποθέτει λιγότερη κρατική παρέμβαση, συνεπώς λιγότερο πατριωτικό παρεμβατισμό και περισσότερη οικονομική ελευθερία.
Όπως επίσης δεν πρόκειται να πεισθεί κανείς που έχει πραγματική ανάγκη ότι κράτος πρόνοιας σημαίνει: δωρεάν τα πρώτα κυβικά μέτρα νερού και τις πρώτες εκατό κιλοβατώρες. Με αυτό τον τρόπο δεν θα καταπολεμηθεί ούτε η φτώχεια, ούτε η δυστυχία. Γιατί, ακολουθεί η επόμενη μέρα, μετά το δωρεάν, που και πάλι θα κοστίσει. Και ο φτωχός πάλι δεν θα έχει να πληρώσει. Άρα, ο στόχος μας δεν θα πρέπει να είναι να συντηρήσουμε τον φτωχό, αλλά πως θα δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες, ώστε ο φτωχός να πάψει να είναι φτωχός.
Το τελευταίο σίγουρα δεν επιτυγχάνεται με «δωρεάν» ατάκες. Το δωρεάν οδηγεί μακροπρόθεσμα σε μεγαλύτερες ταξικές ανισότητες. Το παράδειγμα της εκπαίδευσης είναι χαρακτηριστικό. Δωρεάν Δημόσια Σχολεία – Ιδιωτικά Δημόσια Σχολεία σημειώσατε 2. Οι έχοντες και κατέχοντες στα δεύτερα στέλνουν τα παιδιά τους. Οι μη έχοντες και κατέχοντες πληρώνουν το «βασίλειο των φροντιστηρίων».
Όπως, επίσης δεν πρόκειται να υπάρξει ουσιαστική κοινωνική πολιτική όσο στον δημόσιο βίο κυριαρχούν οι φτηνοί επικοινωνισμοί και τα ανέξοδα τρυκ. Όσες χώρες ξέφυγαν από τη φτώχεια, το πέτυχαν μόνο μέσα από διαδικασίες οικονομικής ελευθερίας. Όσες χώρες ανέβασαν ακόμη περισσότερο το βιοτικό επίπεδο των πολιτών τους, το πέτυχαν πάλι με καθεστώς οικονομικής ελευθερίας και υγιούς ανταγωνισμού της αγοράς.
Συνεπώς, ο πατριωτικός παρεμβατισμός είναι καλός για να κερδίζεις κάποιες ψήφους. Όχι για να βελτιώνεις τη ζωή αυτών που σε ψηφίζουν.
ΥΓ. Για μια «χούφτα» ψήφους, δεν αξίζει να παίζεις με τη δυστυχία κάποιων συνανθρώπων μας.
Το τέλος του επικοινωνισμού και οι νέοι φόροι
Τρεις εβδομάδες μετά τις ευρωεκλογές η κυβέρνηση προχώρησε στην λήψη έκτακτων φορολογικών μέτρων με στόχο την τόνωση των εσόδων.
Η λήψη αυτών των μέτρων, «φοροκαταιγίδα» την περιέγραψαν ορισμένοι, φανερώνει δύο πράγματα:
Πρώτον, την σοβαρή έλλειψη ενός πολιτικού επιτελείου που να λειτουργεί με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Εάν υπήρχε, η Νέα Δημοκρατία δεν θα έβγαζε ποτέ τα τηλεοπτικά σποτ με τα περίφημα παπαγαλάκια. Η ανακοίνωση των νέων φόρων από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τα όσα διατυμπάνιζαν τα «πράσινα παπαγαλάκια της διαφήμισης», αλλά και την αρνητική διαφήμιση του ΠΑΣΟΚ. Πάνω απ’ όλα έρχονται να διαψεύσουν τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Ελπίζουμε το παραπάνω γεγονός να αποτελέσει και το τέλος του φθηνού επικοινωνισμού και των «έξυπνων ιδεών». Αν μη τι άλλο ας σταθεί η αφορμή να αποκτήσει η επικοινωνία, και η αρνητική, περιεχόμενο.
Δεύτερον, η σκληρότητα των νέων φόρων αποδεικνύει στην πράξη ότι κανείς από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά με την φοροδιαφυγή. Είναι προφανές, και δεν ευθύνεται η σημερινή κυβέρνηση γι’ αυτό, ότι κάτι δεν πάει καλά στον τομέα αυτό. Δεκαετίες ακούμε για την έκταση του φαινόμενου. Όλες αυτές τις δεκαετίες καμία κυβέρνηση δεν έχει εξετάσει γιατί υπάρχει τόσο εκτεταμένη φοροδιαφυγή. Ποιοι είναι οι βαθύτεροι λόγοι που οδηγούν τον Έλληνα να κρύβει εισοδήματα ή να μην υποβάλει τον ΦΠΑ; Όπως καμιά κυβέρνηση δεν έχει αντιμετωπίσει το θέμα από μηδενική βάση, γιατί είναι επίσης παραπάνω από προφανές ότι το συγκεκριμένο σύστημα έχει αποτύχει. Και όλες οι κυβερνήσεις επιμένουν στο ίδιο αποτυχημένο σύστημα. Για τους αρμόδιους Υπουργούς είναι πιο εύκολο να επιβάλλουν νέους φόρους, αντί να σκύψουν και να αλλάξουν το υπάρχον σύστημα. Το πρώτο απαιτεί μία εξαγγελία. Το δεύτερο απαιτεί δουλειά και τολμηρές αποφάσεις. Το πρώτο απαιτεί πρόχειρους υπολογισμούς και την επίκληση της αναγκαιότητας. Το δεύτερο απαιτεί να συζητήσουν οι αρμόδιοι Υπουργοί με ειδικούς που έχουν αντιμετωπίσει παρόμοια φαινόμενα στο εξωτερικό και ξέρουν περισσότερα από αυτούς. Αλλά ποιος ξέρει περισσότερα από τους Έλληνες Υπουργούς και πολιτικούς;
Ευτυχώς, υπάρχει ζωή και πέρα από την τηλεόραση! (Άρθρο στη Metropolis Weekend)
Πολλοί έχουν προσπαθήσει να δώσουν έναν ορισμό του blogging. Δύσκολο να το ορίσεις. Σίγουρα τα blogs δεν είναι τηλεοπτικά κανάλια, δεν είναι ραδιόφωνα, δεν είναι εφημερίδες. Αν και εντάσσονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με τους όρους των παραδοσιακών μέσων. Στα blogs ο καθείς γράφει τις σκέψεις του. Άλλος μεταφέρει ειδήσεις που είδε και άκουσε, άλλος γράφει για τα προσωπικά του, άλλος τις πολιτικές του απόψεις, άλλος μεταφέρει τις μουσικές επιλογές του, άλλος σχολιάζει την επικαιρότητα. Όποιος θέλει τις διαβάζει, όποιος δε θέλει όχι. Όποιος θέλει τις παίρνει σοβαρά, άλλος πάλι όχι. Όποιος θέλει τις σχολιάζει και όποιος θέλει και πάλι όχι. Αυτή είναι η δύναμη του διαδικτύου. Γι’ αυτό έχει χαρακτηρισθεί το πιο δημοκρατικό μέσο που δεν πρόκειται να ελεγχθεί ποτέ και από κανέναν. Άρα blog είναι η δύναμη της ελευθερίας. Blog είναι ο προσωπικός μας δημόσιος χώρος έκφρασης.
Τα blogs έχουν μπει για τα καλά και στην ελληνική πραγματικότητα. Σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας MRB για τα Social Media, το 57,2% των χρηστών του Internet επισκέπτονται και διαβάζουν blogs. Το 40,3 επισκέπτεται blogs με ειδήσεις, το 35% blogs που αφορούν την πολιτική, το 32,6% κάποιο blog με μουσική και ακολουθούν blogs με θέματα τον αθλητισμό, τον κινηματογράφο και το θέατρο κ.ο.κ. Αν και ακόμη δεν έχει αποτιμηθεί η επιρροή των blogs σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, εν τούτοις αποτελεί κυρίαρχη αίσθηση ότι όλο και περισσότερο καθορίζουν την ατζέντα της συζήτησης για μια σειρά από θέματα.
Ειδικά για την πολιτική δεν χωρά αμφιβολία ότι στις επόμενες εθνικές εκλογές θα παίξουν σημαντικό ρόλο. Εξ αρχής αυτό μπορεί να μην αρέσει στους πολιτικούς και τα κόμματα, τα οποία έως σήμερα είχαν συνηθίσει στην ασφάλεια των παραδοσιακών μέσων. Όπως συνέβη και στον υπόλοιπο κόσμο θα συνηθίσουν και τα blogs. Όπως συνέβη και στις ΗΠΑ μαζί με το Fox και τους New York Times να ασχολούνται με το Daily Kos και το Huffington Post. Όσον αφορά τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί σημερινοί επικριτές των blogs θα γίνουν blogger στα επόμενα χρόνια. Ευτυχώς, υπάρχει ζωή και πέρα από την τηλεόραση!
Η αποχή είναι πολιτική στάση !
Οι επιλογές των Ελλήνων πολιτών είναι πάντα σοφές. Το ίδιο σοφή υπήρξε και η χθεσινή αποχή από τις κάλπες. Έχω γράψει αρκετές φορές για την δυσαρέσκεια των πολιτών απέναντι στους πολιτικούς και τα κόμματα. Δυσαρέσκεια η οποία αυξάνει διαρκώς και την οποία αρνείται επιδεικτικά να κατανοήσει η πολιτική τάξη της χώρας. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις η χθεσινή αποχή υπήρξε μια πολιτική στάση απολύτως εναρμονισμένη με το κοινό αίσθημα. Και ήταν βαθύτατα πολιτική στάση. Τα Media προσπαθούν να υποβαθμίσουν το γεγονός επιλέγοντας τίτλους όπως: «οι Έλληνες επέλεξαν τις παραλίες». Λάθος. Οι Έλληνες επέλεξαν τη δημόσια αποδοκιμασία. Η χθεσινή αποχή ήταν η απαρχή αλλαγής της πολιτικής κουλτούρας των Ελλήνων ψηφοφόρων. Ε… η υπομονή έχει και τα όρια της.
Τσεχία: Η προεκλογική αντιπαράθεση θα συνεχιστεί έως τον Οκτώβριο
Στην Τσεχία η κεντροδεξιά κυβέρνηση αντικαταστάθηκε πρόσφατα από μια κυβέρνηση τεχνοκρατών που θα οδηγήσει τη χώρα σε εθνικές εκλογές τον Οκτώβριο. 
Τη διεθνή κατακραυγή προκάλεσε σποτ του ακροδεξιού κόμματος Delnickα Strana το οποίο καλούσε να τελειώνει η Τσεχία με τους τσιγγάνους. 
Κύπρος: Εσωτερική διακυβέρνηση με φόντο το Κυπριακό
Όπως πάντα στην Κύπρο το μεγάλο εθνικό θέμα κατέχει εξέχουσα θέση στην προεκλογική εκστρατεία. Ωστόσο, δε λείπουν και τα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον Δημοκρατικό Συναγερμό να προηγείται καθώς θεωρείται το κατεξοχήν ευρωπαϊκό κόμμα της Κύπρου.
Βουλγαρία: Με το βλέμμα στις εθνικές εκλογές
Στη Βουλγαρία δεν έχουν μόνο ευρωεκλογές. Ένα μήνα αργότερα ακολουθούν οι εθνικές εκλογές οπότε η μάχη έχει ξεκινήσει από τώρα.
Βέλγιο: Υψηλή συμμετοχή, αλλά υπό τη σκιά σκανδάλων
Στο Βέλγιο η συμμετοχή αναμένεται να είναι υψηλή. To Βέλγιο βγήκε πρόσφατα από μια 9μηνη κυβερνητική παραλυσία λόγω της διαμάχης των δύο κοινοτήτων, ενώ σημαντικό ρόλο αναμένεται να παίξει το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με τη Fortis, η οποία είναι μία από τις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, ένα σκάνδαλο που οδήγησε στο σχηματισμό μίας νέας κυβέρνησης υπό τον βετεράνο πολιτικό Herman Van Rompuy. 
Αυστρία: Σε άνοδο τα ακροδεξιά κόμματα
Σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο οι Αυστριακοί φαίνεται να σνομπάρουν τις ευρωεκλογές. Μόλις το 21% δήλωσε ότι προτίθεται να προσέλθει στις κάλπες. 
Σύμφωνα με το Predict 09 σε άνοδο βρίσκονται τα ακροδεξιά κόμματα βρίσκονται σε ανοδική πορεία.
Για τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη
Είναι από τις ελάχιστες φορές που ένας πολιτικός θα λείψει από την πολιτική ζωή. Δυστυχώς. Αναφέρομαι στον θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Ριζοσπαστικό μυαλό, ανανεωτική διάθεση, ελεύθερη σκέψη. Θα μπορούσαμε να γράψουμε και να πούμε πολλά, αλλά είναι περιττά. Απλά εξέφραζε την Αριστερά που συγκινεί, όχι την Αριστερά που φοβίζει.
Ισπανία: Από τους "παπαγάλους" της Νέας Δημοκρατίας, στα επιθετικά σκυλιά του Λαϊκού Κόμματος
Τα ζώα φαίνεται πως έχουν την τιμητική τους σε αυτή την προεκλογική περίοδο. Από τους «παπαγάλους» της Νέας Δημοκρατίας, στα λυσσασμένα σκυλιά του Λαϊκού Κόμματος στην Ισπανία.
Οι Σοσιαλιστές προέβαλαν ένα τηλεοπτικό σποτ όπου κατηγορούσαν το Λαϊκό Κόμμα για ακροδεξιές θέσεις.
Το Λαϊκό Κόμμα απάντησε άμεσα με ένα άλλο διαφημιστικό σποτ όπου παρομοιάζει τους Σοσιαλιστές με λυσσασμένα σκυλιά.
Οι δημοσκοπήσεις στην Ισπανία δείχνουν πως η μάχη είναι σώμα με σώμα. Οπότε το επεισόδιο θα έχει και συνέχεια.
Ένας "παπαγάλος" δεν φέρνει την άνοιξη
Από εκεί και πέρα. Οι «παπαγάλοι» ήταν ευρηματικοί. Συζητήθηκαν, κέρδισαν τις εντυπώσεις, αλλά ως εκεί. Λογικό καθώς από μόνοι τους δεν μπορούν να συσπειρώσουν. Στη σύγχρονη πολιτική επικοινωνία τα τηλεοπτικά σποτ και όλα τα υπόλοιπα εργαλεία έχουν ένα μόνο στόχο: Να προωθήσουν την ατζέντα σου και το μήνυμά σου. Και αυτή τη χρονική περίοδο δεν υπάρχει ατζέντα από τη Νέα Δημοκρατία που θα συσπειρώσει τους ψηφοφόρους της. Με λίγα λόγια η Νέα Δημοκρατία βρήκε το «κάρο», αλλά τις λείπουν τα άλογα που θα το σύρουν. Άρα μάλλον θα αναμένουμε μεγαλύτερη επιθετικότητα προς το ΠΑΣΟΚ, την εβδομάδα που μας έρχεται σε συγκεκριμένα θέματα.
Στο ΠΑΣΟΚ τώρα. Όταν ένα κόμμα προηγείται με τέτοια διαφορά εκείνο που εύχεται είναι να τελειώσει η προεκλογική εκστρατεία αύριο. Δε θέλει εντάσε
ις και γι’ αυτό δεν απάντησε στους «παπαγάλους». Η καμπάνια του διακρίνεται από χαμηλούς τόνους. Προφανώς σε αυτή τη στρατηγική υπακούει και η τηλεοπτική του διαφήμιση. Αφού κερδίζει καλά κάνει.Την εβδομάδα αυτή τέθηκαν και δύο διλλήματα:
- Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα από το ΠΑΣΟΚ.
- Λαϊκισμός ή Υπευθυνότητα από τη Νέα Δημοκρατία (Η Νέα Δημοκρατία υπέγραφε ως υπεύθυνη δύναμη και στις εκλογές του 1993).
Μαθήματα Debate
Η συζήτηση για το debate ξεκίνησε. Ποιοι θα εκπροσωπήσουν τα κανάλια, εάν συμφώνησαν και σε τι τα κόμματα, τις ενστάσεις υπάρχουν. Τα ίδια και τα ίδια. To 1993 η Νέα Δημοκρατία ζήτησε συζήτηση στην τηλεόραση σε επίπεδο αρχηγών των δυο κομμάτων. Τότε ο κ. Παπανδρέου είχε αρνηθεί. Η Νέα Δημοκρατία είχε δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην άρνηση με τηλεοπτικό σποτ αλλά και ενημερωτικό φυλλάδιο. Τώρα το ΠΑΣΟΚ ζήτησε μία συζήτηση μεταξύ Καραμανλή - Παπανδρέου και η Νέα Δημοκρατία αρνήθηκε. Το σήριαλ θα έχει συνέχεια και στις επόμενες εκλογές.
Το video που ακολουθεί είναι ένα από τα debate των πρόσφατων αμερικανικών εκλογών. Από αυτό μπορούν να διδαχθούν πολλά οι εμπνευστές των ελληνικών ... debates. Ή όπως αλλιώς θέλετε να τα πείτε.
Watch CBS Videos Online
Για την ιστορία το πρώτο τηλεοπτικό debate πραγματοποιήθηκε το 1960 μεταξύ Νίξον και Κένεντι. Στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε το 1990 για θέματα εξωτερικής πολιτικής και το διοργάνωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Πραγματικές "Hard Rock" αρνητικές πολιτικές διαφημίσεις
Από ότι φαίνεται η συζήτηση για την αρνητική επικοινωνία δεν θα αργήσει να ξεκινήσει σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση. Οπότε έχει ιδιαίτερη σημασία να δούμε τι σημαίνει πραγματική αρνητική επικοινωνία με παραδείγματα από καμπάνιες στο εξωτερικό.
1964 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
Για ιστορικούς λόγους ξεκινάμε με την Daisy. Η πρώτη αρνητική διαφήμιση στην ιστορία της τηλεόρασης εμφανίστηκε στις αμερικανικές εκλογές του 1964 και σύμφωνα με το περιοδικό Advertisment Age άλλαξε τον κόσμο της πολιτικής διαφήμισης. . Υποψήφιοι ήταν ο Ρεπουμπλικάνος Barry Goldwater και ο Δημοκρατικός Lyndon B. Johnson που διαδέχθηκε τον δολοφονηθένα John F. Kennedy. Ο Goldwater επιθυμούσε μια επιθετική στάση στον πόλεμο του Βιετνάμ και απέναντι στην Σ.Ενωση. Το σύνθημα του ήταν “In your heart, you know he’s right” (Στην καρδιά σας μέσα ξέρετε ότι έχει δίκιο).
Ο Lyndon Johnson χρησιμοποίησε το λογοπαίγνιο “In your heart, you know he might” (Στην καρδιά σας ξέρετε ότι θα μπορούσε να το κάνει. δήλαδη να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα.) για να επιτεθεί στον Goldwater. Η επίθεση έφθασε στο αποκορύφωμα με ένα διαφημιστικό σποτ που έχει μείνει γνωστό και ως Daisy. Η επίσημη ονομασία του διαφημιστικού ήταν: «Ειρήνη, το μικρό κορίτσι".
1997 Μεγάλη Βρετανία
Η αφίσα των Συντηρητικών στη Μεγάλη Βρετανία το 1997 όπου ο Tony Blair εμφανιζόταν να έχει κόκκινα, διαβολικά μάτια με την υπογραφή «Νέοι Εργατικοί, Νέος Κίνδυνος». Η καμπάνια αυτή είχε δύο φάσεις.
Η πρώτη φάση:
Και η δεύτερη φάση:
2000 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
Στις αμερικανικές εκλογές του 2000, τηλεοπτικό σποτ των Ρεπουμπλικάνων αποκαλούσε τους Δημοκρατικούς «Αρουραίους». Η λέξη Rats εμφανίζεται στην τηλεοπτική οθόνη για ελάχιστα κλάσματα του δευτερολέπτου πριν τη λέξη γραφειοκρατία (περίπου στο 25ο δευτερόλεπτο) και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από την πλευρά των Δημοκρατικών.
2001 Μεγάλη Βρετανία
Η ηγεσία των Συντηρητικών σε κινηματογραφική αφίσα. Η οικονομική καταστροφή έρχεται σε κάθε σπίτι, νοσοκομείο, σχολείο, επιχείρηση κοντά σε σένα προειδοποιούν το εκλογικό σώμα οι Εργατικοί. 
Εξίσου αρνητική και η καμπάνια των Συντηρητικών. Ο Tony Blair εμφανίζεται έγκυος. Τέσσερα χρόνια και ακόμη να γεννηθεί...Το αποτέλεσμα των εκλογών έδειξε ότι το μωρό είχε γεννηθεί, αλλά οι Συντηρητικοί δεν το είχαν καταλάβει. 
2004 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
Οι Ρεπουμπλικάνοι κατηγορούν τους Δημοκρατικούς και τον John Kerry για τις προτάσεις τους σχετικά με τη μείωση των δαπανών σε στρατιωτικές επιχειρήσεις που λάμβαναν χώρα για την πάταξη της τρομοκρατίας. Και όλα αυτά ενώ η Αμερική περιτριγυρίζεται από λύκους.
Τόσο το τηλεοπτικό σποτ Rats του 2000, όσο το σποτ Wolves είχαν την υπογραφή του Alex Castellanos, πατέρα της σύγχρονης επιθετικής πολιτικής διαφήμισης.
2008 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
Ο Barack Obama παρομοιάζεται με την Paris Hilton. Συζητήθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο όσο κανένα άλλο τηλεοπτικό σποτ. Φυσικά δεν ήταν το μοναδικό επιθετικό τηλεοπτικό σποτ από την McCain προς τον Obama. Πρόσκαιρα μείωσε τη διαφορά με την οποία προηγούνταν ο Δημοκρατικός υποψήφιος.
ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ σε θέση μάχης. Ο ΛΑΟΣ που είναι;
Σε θέση μάχης ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ με τα τηλεοπτικά τους σποτ. Το ΚΚΕ όπως πάντα πειθαρχημένο στη στρατηγική του, προσπαθεί να περιχαρακώσει τους ψηφοφόρους του, με τέσσερα σποτ, εκ των οποίων το ένα σε έκδοση καρτούν. Ενδιαφέρουσα εκδοχή.
Το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ. Ενδιαφέρον δημιουργικό με νεύρο και δυνατό μήνυμα στο τέλος: "Για τις ανάγκες των πολλών. Ανατρέπουμε το σκηνικό σε Ελλάδα και Ευρώπη".
Ο ΛΑΟΣ; Που είναι ο ΛΑΟΣ;
Οικολόγοι, Δράση και Άλλο Κόμμα
H χθεσινή δημοσκόπηση της Metron Analysis για τις Αποδείξεις του Νίκου Ευαγγελάτου έκρυβε μικρές εκλπήξεις. Στο post της 17ης Μαίου έγραφα για την άνοδο του κόμματος Οικολόγοι – Πράσινοι και τυχόν φυγόκεντρες δυνάμεις που μπορούν να αναπτυχθούν υπέρ των μικρών κομμάτων που βρίσκονται εκτός του σημερινού πολιτικού συστήματος.
Η έρευνα έδειξε ότι όχι μόνο παρουσίαζουν άνοδο οι Οικολόγοι – Πράσινοι, αλλά και η Δράση των Μάνου, Μπουτάρη, Μαρκουλάκη από το 1% έφτασε στο 1,5%, όπως επίσης και το Άλλο κόμμα βρίσκεται στο 2,8%. Συνεπώς εκτός από τη μονομαχία ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας σε επίπεδο κορυφής θα έχει ενδιαφέρον τις επόμενες ημέρες και το τι γίνεται στα χαμηλά. Η ανοδική τάση που εμφανίζουν οι Οικολόγοι – Πράσινοι ίσως είναι προάγγελος και για τα υπόλοιπα εκτός του σημερινού πολιτικού πλαισίου κόμματα, καθώς ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ δε φαίνεται να συγκινούν ιδιαίτερα τους ψηφοφόρους.
Νέα Δημοκρατία - ΠΑΣΟΚ 1-1
Ξεκίνησε και η προβολή των πρώτων προεκλογικών σποτ από Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ. Νέα Δημοκρατία – ΠΑΣΟΚ σημειώσατε 1.
Οι πράσινοι παπαγάλοι της Νέας Δημοκρατίας έχουν κερδίσει τις εντυπώσεις. Εξυπηρετεί τη συσπείρωση που έχει ανάγκη το κυβερνητικό κόμμα και προσπαθεί να διασκεδάσει τα όσα ακούγονται από την αντιπολίτευση με χιούμορ. Όντως καλή δουλειά αν και οι αναφορές στα επιτεύγματα της κυβέρνησης είναι γενικόλογες και δεν σου δίνουν την αίσθηση ότι σε αφορούν άμεσα.
Τα τηλεοπτικά του ΠΑΣΟΚ, χμμμμ…., δε λένε και πολλά πράγματα. Μετά το θόρυβο που έκαναν τα «πράσινα παπαγαλάκια» μάλλον θα αποσυρθούν. Φαντάζομαι ότι από αύριο θα δούμε κάτι καινούριο, καθώς τα testimonials είναι άνευρα και γίνονται ακόμη πιο αδιάφορα με το κλείσιμο.
Τα ευρωψηφοδέλτια και το κέρδος των Οικολόγων Πράσινων
Παρά τις επίμονες προσπάθειες και των δύο μεγάλων κομμάτων την εβδομάδα που πέρασε η πόλωση δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται σήμερα στις κυριακάτικες εφημερίδες εμφανίζουν χαμηλά ποσοστά τόσο για τη Νέα Δημοκρατία, όσο και το ΠΑΣΟΚ. Το νέο δεδομένο που θα προστίθεται από σήμερα είναι η σύνθεση των ευρωψηφοδελτίων.
Η επιλογή της Νέας Δημοκρατίας στο πρόσωπο της Μαριέτας Γιαννάκου διχάζει ως προς την επιχειρούμενη συσπείρωση της κομματικής βάσης της κεντροδεξιάς παράταξης. Σίγουρα πρόκειται για μια πολιτικό που έχει και ικανότητες και προέρχεται από την κομματική βάση του κυβερνώντος κόμματος. Από την άλλη φέρει το βάρος του βιβλίου της Ιστορίας που εξόργισε τη βάση της Νέας Δημοκρατίας και είχε ως αποτέλεσμα τη μη εκλογή της στην Α΄ Αθηνών. Αν αυτό συνέβη στην Α Αθηνών, φανταστείτε ποια θα ήταν η τύχη της στη Β’ Αθηνών με δήμους όπως η Νέα Σμύρνη, η Νέα Φιλαδέλφεια, ο Βύρωνας. Συνεπώς, ενδεχόμενες διαρροές προς το ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη είναι πιθανές.
Από την άλλη η επιλογή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου ως επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ μόνο ως θετική μπορεί να χαρακτηρισθεί. Προερχόμενος από το κέντρο, όπου τοποθετούνται και οι περισσότεροι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, και πετυχημένος στα καθήκοντά του ως εκπροσώπου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει όλες τις προϋποθέσεις να πετύχει.
Όσον αφορά τα υπόλοιπα κόμματα μόνο το ΛΑΟΣ έκανε την έκπληξη με την τοποθέτηση της Νίκης Τζαβέλα στη πρώτη θέση του ευρωψηφοδελτίου με σαφή στόχο να διεμβολίσει τη Νέα Δημοκρατία.
Αντίθετα αυτοί που εμφανίζουν σταθερή άνοδο στις τελευταίες δημοσκοπήσεις είναι οι Οικολόγοι Πράσινοι. Η περίπτωσή τους έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς εάν και τις επόμενες εβδομάδες επιβεβαιωθεί η τάση αυτή θα σημαίνει ότι μια σημαντική μερίδα του εκλογικού σώματος στρέφεται σε κόμματα εκτός του σημερινού πολιτικού πλαισίου. Οπότε η ψήφος δυσαρέσκειας ενδέχεται να εκτονωθεί και σε άλλα μικρότερα κόμματα που κινούνται και αυτά εκτός του κατεστημένου πολιτικού χάρτη.
Νέα Δημοκρατία: Πόλωση και οικονομική κρίση - ΠΑΣΟΚ: Ευρώπη-Συμμετοχή
Σήμερα πολλά γράφονται και λέγονται για το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της Βουλής την Παρασκευή το βράδυ. Μπορεί να εξυπηρετεί πολλούς λόγους και ένας εξ’ αυτών η τεχνητή δημιουργία κλίματος πόλωση ενόψει των ευρωεκλογών.
Εάν δεν είχε κλείσει η Βουλή δεν θα μπορούσαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης να επιτεθούν στον Κώστα Καραμανλή, προεξέχοντος του Γιώργου Παπανδρέου ο οποίος μίλησε για θεσμική εκτροπή. Που αποσκοπεί η πόλωση; Στη συσπείρωση των ψηφοφόρων. Περισσότερο για τη Νέα Δημοκρατία, λιγότερο για το ΠΑΣΟΚ.
Αυτό αποτυπώνεται και στις χθεσινές ομιλίες των δύο αρχηγών. Περισσότερο εσωστρεφής ο Κώστας Καραμανλής και με επίκεντρο την οικονομική κρίση (η κρίση αναφέρθηκε 10 φορές από τον Πρωθυπουργό) προσπάθησε να πολώσει επιλέγοντας επιθετικές φράσεις προς τον Γιώργο Παπανδρέου όπως: "πάσχει από βουλιμία για εξουσία" και "δυσφημεί τη χώρα". 
Αντίθετα ο Γιώργος Παπανδρέου εάν εξαιρεθεί η φράση περί θεσμικής εκτροπής μίλησε περισσότερο για την Ευρώπη (είναι χαρακτηριστικό ότι η λέξη Ευρώπη αναφέρθηκε 33 φορές στην ομιλία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης), για την ανάγκη συμμετοχής (9 αναφορές), ενώ και η λέξη μπορούμε (13 αναφορές) είχε κυρίαρχο ρόλο στην ομιλία του. 
Η πρώτη ημέρα της προεκλογικής εκστρατείας ήταν περίπου αναμενόμενη και αποκρυπτογράφησε περισσότερο τη στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας η οποία σε αυτή τη φάση είναι περισσότερο από ποτέ ξεκάθαρη και λιγότερο αυτή του ΠΑΣΟΚ.
Μετά τον Παυλίδη, οι Ευρωεκλογές. Επιτέλους!
Το σύνολο του γραπτού και ηλεκτρονικού τύπου είχε επισημάνει την κρισιμότητα της χθεσινής ψηφοφορίας για την παραπομπή ή όχι του πρώην Υπουργού Παυλίδη. Ψηφοφορία που αναλόγως τους αποτελέσματος θα οδηγούσε τη χώρα ακόμη και σε εκλογές. Τα χθεσινά άδεια έδρανα της Βουλής τόσο κατά τη συζήτηση, όσο και κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης των ψήφων απέδειξαν ότι μάλλον ο τύπος στη χώρα μας ήταν υπερβολικός… Οι βουλευτές ή ήξεραν το αποτέλεσμα ή απλά δεν τους ενδιέφερε η κατάληξη της διαδικασίας.
Εν τέλει ο Παυλίδης απαλλάχθηκε. Επιδεικνύοντας σταθερότητα, επιμονή στην γραμμή υπεράσπισής του και πειθαρχημένη σκληρότητα κέρδισε ένα πόρισμα της πλειοψηφίας της ειδικής επιτροπής και μια απαλλακτική ψηφοφορία. Και τα δυο μπορεί να τα κουνά με την ίδια άνεση που κούνησε το δάκτυλο πριν από εβδομάδες στην ολομέλεια του κοινοβουλίου και φυσικά σε όλη την κοινωνία. Αν ο Παυλίδης κέρδισε τις δικές του μάχες, δεν ισχύει το ίδιο για την πολιτική και τους πολιτικούς. Και οι δύο βγαίνουν λαβωμένοι από τη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Η Καθημερινή της Κυριακής σε ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ με τίτλο: «Ο 35ετής κύκλος των «χαμένων» εξεταστικών επιτροπών» αναφέρει: «τα 35 χρόνια μεταπολιτευτικού κοινοβουλευτικού βίου έχουν κατατεθεί περισσότερες από 40 προτάσεις συστάσεως εξεταστικών ή προανακριτικών επιτροπών. Συνολικώς έχουν συσταθεί 21 από τις οποίες κατάφεραν να εκδώσουν πόρισμα οι 14. Αχρηστες στατιστικές που επιβεβαιώνουν όμως τον κανόνα: όλα γίνονται για ένα άλλοθι. Δεν υπάρχει πραγματική βούληση για να βρεθεί η αλήθεια, ούτε στα μείζονα, ούτε στα ελάσσονα». Διαπίστωση με την οποία κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει!
Η επόμενη μέρα. Ευρωεκλογές, δημοσκοπήσεις, πόλωση. Είναι σαφής η προσπάθεια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να πολώσουν το εκλογικό σώμα. Δύσκολα θα το πετύχουν. Οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι εκτός από το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, έδρες στο ευρωκοινοβούλιο θα διεκδικήσουν εκτός του ΛΑΟΣ που ήδη διαθέτει μία και οι Οικολόγοι. Εκτιμώ ότι όσο πλησιάζουμε προς τις ευρωεκλογές τα τέσσερα αυτά κόμματα θα αυξάνουν τις δυνάμεις τους. Ιδιαίτερα τώρα που έχει απομακρυνθεί το ενδεχόμενο προώρων εκλογών η δυσαρέσκεια του εκλογικού σώματος θα εκτονωθεί με ψήφο προς του μικρούς. Οπότε δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν το βράδυ των ευρωεκλογών τα νούμερα είναι λίγο διαφορετικά από αυτά των σημερινών δημοσκοπήσεων. Προς αυτή την κατεύθυνση άλλωστε κινείται και η εκτίμηση του www.predict09.eu της εταιρείας Burson-Marsteller, όπου πραγματοποιεί πρόβλεψη ψήφου για τις ευρωεκλογές στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βλέποντας και σχολιάζοντας από εδώ και πέρα….
Αποχή και ευρωσκεπτικισμός
Οι ευρωεκλογές του Ιουνίου δεν είναι μόνο ελληνική υπόθεση. Αφορά και τα 27 κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, σε κάθε χώρα ειδικά αυτές οι ευρωεκλογές θα έχουν έντονα εθνικό χαρακτήρα. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Η βασική αιτία είναι η διεθνής οικονομική κρίση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 40% θέλει να δει στην ατζέντα της προεκλογικής περιόδου τα θέματα της οικονομίας να βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων και ειδικότερα αυτά της ανάπτυξης, της ανεργίας και του πληθωρισμού. Αν και σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Euobserver δεν αναμένονται να υπάρξουν ιδιαίτερες ανακατατάξεις στην εκπροσώπηση των βασικών πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με εξαίρεση την διαφαινόμενη άνοδο του ευρωσκεπτικισμού, εκείνο που φοβίζει την πολιτική ηγεσία της Ευρώπης είναι η αποχή.
Ιστορικά οι ευρωεκλογές αφήνουν αδιάφορους τους ευρωπαίους πολίτες. Από το 1979 όπου το ποσοστό αποχής άγγιξε το 37%, φτάσαμε στο 2004 με ποσοστό αποχής στο 54,3% στο σύνολο της Ευρώπης. Οι φετινές εκτιμήσεις είναι ακόμη πιο απογοητευτικές καθώς η αποχή αναμένεται να ξεπεράσει το 60%. Σύμφωνα με έρευνα που διενεργήθηκε για λογαριασμό του ευρωβαρόμετρου μόνο το 26% των ερωτηθέντων γνωρίζει ότι φέτος έχουμε Ευρωεκλογές. Την ίδια ώρα το 54% δηλώνει ότι αδιαφορεί για τη διαδικασία, ενώ μόλις το 34% δηλώνει ότι θα ψηφίσει σίγουρα και το 15% δηλώνει κατηγορηματικά ότι θα απέχει. Το προβάδισμα στην αποχή σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα έχουν οι Πολωνοί ψηφοφόροι καθώς μόλις το 17% δείχνει διατεθειμένο να ψηφίσει και ακολουθούν η Αυστρία, η Μεγάλη Βρετανία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία, η Δημοκρατία της Τσεχίας, η Ουγγαρία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Βουλγαρία.
Αν η αποχή είναι η μία όψη του νομίσματος, η άνοδος των ακραίων κομμάτων –δεξιά και αριστερά του πολιτικού φάσματος- είναι η άλλη όψη καθώς ευνοούνται από το χαμηλό ενδιαφέρον για τις εκλογές. Το γεγονός αυτό είναι κρίσιμο γιατί η ίδια η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με την οικονομική κρίση αλλά και πολλά άλλα σημαντικά θέματα που άπτονται της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Πιθανή άνοδος του ευρωσκεπτικισμού σε ένα από τα κορυφαία πολιτικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενδέχεται να λειτουργήσει ανασταλτικά. Και αυτό γιατί όταν τεθεί η Συνθήκης της Λισσαβόνας σε ισχύ, οι εξουσίες λήψης των αποφάσεων των ευρωβουλευτών για θέματα Ε.Ε θα αυξηθούν και πάλι. Το Κοινοβούλιο θα γίνει ισότιμος νομοθέτης με τους υπουργούς των κρατών μελών σε όλους σχεδόν τους τομείς της πολιτικής, θα εκλέγει τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και θα αυξηθεί επίσης ο έλεγχος του στην εκτελεστική εξουσία.
Άρα όπως και το Ευρωκοινοβούλιο επισημαίνει στην καμπάνια του ενόψει ευρωεκλογών υπάρχουν πολλοί ισχυροί λόγοι για συμμετοχή των ψηφοφόρων και επίσης πολύ ισχυροί λόγοι για να ψηφίσουν οι πολίτες ευρωπαϊκά και όχι με εθνικά κριτήρια επιδοκιμάζοντας ή επιδοκιμάζοντας εθνικές πολιτικές των κυβερνήσεων των κρατών μελών ή επιλέγοντας την αποχή. Και εάν τα μικρά κόμματα φαίνονται προς το παρόν να ευνοούνται, είναι χρέος των κομμάτων εξουσίας να στηρίξουν τις Ευρωεκλογές πείθοντας τους ψηφοφόρους τους να προσέλθουν μαζικά στις κάλπες.
Τελικά ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν είναι μεγάλος παραμυθάς
Αθήνα-Βουδαπέστη-Κοπεγχάγη-Μάλμοε για τη σύνοδο του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Περιφερειών η οποία ξεκινά σήμερα Τετάρτη. Χθες είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε τη Κοπεγχάγη, η οποία κυριολεκτικά έλαμπε κάτω από τον υπέροχο Σκανδιναβικό ήλιο. Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης είναι κτισμένο στο νησί Ζέλαντ, ενώ ένα μικρότερο μέρος της βρίσκεται στο νησί Άμαερ. Τρείς εικόνες που μου έκαναν εντύπωση από την Κοπεγχάγη:
Καταρχήν, τα σταθμευμένα ποδήλατα έξω από το Κοινοβούλιο της Δανίας. Όπως μας διευκρίνισε η Δανέζα ξεναγός πολλοί βουλευτές φθάνουν εκεί με το ποδήλατό τους! Αξίζει να σημειωθεί ότι η Κοπεγχάγη διαθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο ποδηλατοδρόμων περίπου 300 χιλιομέτρων, διευκολύνοντας με αυτό τον τρόπο τις καθημερινές μετακινήσεις των κατοίκων της. 
Επίσης, μου έκαναν εντύπωση οι ανεμογεννήτριες στη θάλασσα οι οποίες έδιναν ξεχωριστό τόνο στην είσοδο της Βαλτικής και καλύπτουν το 1/6 των ενεργειακών αναγκών της πόλης. 
Τρίτο και τελευταίο. Η γέφυρα Oresund που ενώνει τη Κοπεγχάγη από την πλευρά της Δανίας, με το Μάλμο από την πλευρά της Σουηδίας. Η συγκεκριμένη κατασκευή αποτελείται από ένα υπόγειο υποθαλάσσιο τούνελ, ένα τεχνητό νησί και φυσικά την γέφυρα και κατασκευάσθηκε δέκα χρόνια έπειτα από τη λήψη της απόφασης για την ανάγκη κατασκευή της. 
Για τη Κοπεγχάγη του μεγάλου παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν όλα τα παραπάνω είναι η καθημερινή πραγματικότητα. Για όλους εμάς τους Έλληνες επισκέπτες είναι μόνο ένα παραμύθι. Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…
Ο Παυλίδης και η χαμένη τιμή των πολιτικών
Με αφορμή την υπόθεση Παυλίδη και το ενδεχόμενο παραγραφής της ή όχι, σε περίπτωση προκύρηξης πρόωρων εκλογών αναδείχθηκε και το ζήτημα του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Στο όνομα της τιμής του πολιτικού κόσμου αρκετοί ήταν εκείνοι που χαρακτήρισαν το συγκεκριμένο νόμο απαράδεκτο. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την αναθεώρηση του συντάγματος, δύο νέοι βουλευτές, ο Ανδρέας Λοβέρδος από το ΠΑΣΟΚ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τη Νέα Δημοκρατία ανέλαβαν πρωτοβουλία ώστε το άρθρο 86 του συντάγματος, που αφορά την ευθύνη υπουργών, να κριθεί αναθεωρητέο. Για να γίνει αυτό έπρεπε να συλλέξουν 50 υπογραφές. Κατάφεραν να συλλέξουν μόνο 12. Το νούμερο 12 λέει πολλά για την προθυμία που επέδειξαν τα μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου ώστε να κριθεί έστω αναθεωρητέα η σχετική διάταξη του συντάγματος. Συνεπώς, ο πολιτικός κόσμος και αναφέρομαι σε αυτούς που δεν υπέγραψαν, ας μην διαμαρτύρεται όταν η τιμή και η υπόληψη του τίθενται σε αμφιβολία.
Η ώρα της γης
Αντιγράφω από το http://www.earthhour.org γιατί δεν έχω να προσθέσω κάτι περαπάνω:
Η Ώρα της Γης (EARTH HOUR) ξεκίνησε ως μία εκστρατεία ευαισθητοποίησης που καλούσε τους πολίτες του Σίδνεϊ για να σβήσουν τα φώτα τους ένα βράδυ, για μια ώρα. Η ενέργεια αυτή σύντομα μετατράπηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πρωτοβουλίες ενάντια στην κλιματική αλλαγή παγκοσμίως. Φέτος, στις 20.30 το Σάββατο 28 Μαρτίου, καλούμε τους πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο να σβήσουν τα φώτα τους για μία ώρα – την Ώρα της Γης. Στόχος μας είναι να συμμετάσχουν 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι, σε περισσότερες από 1000 πόλεις, και όλοι μαζί να αποδείξουμε πως είναι δυνατόν να δράσουμε ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Η Ώρα της Γης ξεκίνησε το 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας με τη συμμετοχή 2.2 εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων που έσβησαν τα φώτα τους για μία ώρα. Μόλις έναν χρόνο αργότερα η εκστρατεία μετατράπηκε σε ένα παγκόσμιο κίνημα για το κλίμα με τη συμμετοχή 100 εκατομμυρίων ανθρώπων σε 35 χώρες. Παγκοσμίως γνωστά κτίρια και τοποθεσίες όπως η γέφυρα Golden Gate και το Κολοσσαίο, σκοτείνιασαν για μία ώρα και μετατράπηκαν σε σύμβολα ελπίδας για ένα πρόβλημα που γίνεται κάθε ώρα και πιο έντονο.
Η Ώρα της Γης 2009 απευθύνεται σε κάθε πολίτη, κάθε επιχείρηση και κάθε ανθρώπινη κοινότητα στον πλανήτη. Μας καλεί να δράσουμε, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να συμμετέχουμε ενεργά σε πρωτοβουλίες για ένα βιώσιμο μέλλον. Πασίγνωστες τοποθεσίες, μνημεία και κτίρια σε όλο τον πλανήτη θα σκοτεινιάσουν και φέτος. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα σβήσουν τα φώτα τους και θα ενώσουν για μία ώρα τις ζωές για το μέλλον του πολύτιμου πλανήτη μας.
Περισσότερες από 64 χώρες συμμετέχουν στην Ώρα της Γης 2009. Αυτός ο αριθμός μεγαλώνει καθημερινά, καθώς οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως μία τόσο απλή ενέργεια, όπως το να σβήσουν τα φώτα τους, μπορεί να έχει τόσο μεγάλη συμβολή στην έλευση της αλλαγής.
Η Ώρα της Γης είναι ένα μήνυμα ελπίδας και δράσης.
Μπορείτε να συμμετέχετε απλά σβήνοντας τα φώτα στο χώρο σας από τις 20:30 έως τις 21:30 το Σάββατο 28 Μαρτίου 2009. Υπάρχουν όμως πολλά άλλα πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να πετύχει η Ώρα της Γης 2009.
Περισσότερες πληροφορίες για το πώς μπορείτε να βοηθήσετε στην ιστοσελίδα http://www.earthhour.org/action/gr:el
Ασφάλεια και ανασφάλεια
Η ασφάλεια αναδεικνύεται σε μείζον θέμα για την κυβέρνηση. Τόσο η οικονομική κρίση όσο και η αυξημένη εγκληματικότητα επιδεινώνουν το κλίμα για την κυβερνώσα παράταξη.
Για την οικονομική κρίση έχουμε συζητήσει στο παρελθόν και έχουμε παρουσιάσει τις απόψεις της κοινής γνώμης αλλά και το τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση. Για την εγκληματικότητα τώρα.
Από τον Δεκέμβριο και έπειτα η λέξη έξαρση θα ήταν λίγη. Αποδράσεις, δολοφονίες, ληστείες, επεισόδια, εκρήξεις σκιαγραφούν ένα σκηνικό όχι ιδιαίτερα τιμητικό για τη χώρα μας. Για να είμαστε ειλικρινείς είχαμε πολλά, μα πάρα πολλά χρόνια να ζήσουμε τέτοιες καταστάσεις. Η επιβολή του νόμου και της τάξης είναι κάτι παραπάνω από ζητούμενο. Δεν είναι η δική μου μόνο άποψη, αλλά αυτό που ζητούν οι πολίτες όπως φάνηκε και από τις έρευνες κοινής γνώμης που δημοσιεύθηκαν στις Κυριακάτικες εφημερίδες. Το ανησυχητικό είναι ότι ο πολιτικός κόσμος αρκείται στις φραστικές καταδίκες των φαινομένων έξαρσης βίας. Η κυβέρνηση δεν τολμά. Η αντιπολίτευση εμπαίζει και σε ορισμένες περιπτώσεις όπως αυτή του ΣΥΡΙΖΑ να φλερτάρει με την βία. Ο ΣΥΡΙΖΑ την ακροβασία αυτή φαίνεται να την πληρώνει και μάλιστα ακριβά. Από ελπίδα των κεντροαριστερών πολιτών που τον οδήγησαν δημοσκοπικά στο 18%, έχει ήδη κατρακυλήσει κάτω από 8% και βλέπουμε. Από τα δυο κόμματα εξουσίας όμως οι απαιτήσεις μας είναι περισσότερες. Σίγουρα κάτι παραπάνω από φραστικές καταδίκες.
Όταν η απόγνωση οδηγεί στην Ευρώπη
Η χθεσινή δημοσκόπηση της MRB για τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής θα προβληματίσει τα επιτελεία των δύο μεγάλων κομμάτων για ένα θέμα. Έξι μήνες περίπου έπειτα από το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης δεν έχουν πείσει τους Έλληνες πολίτες ότι μπορούν να την αντιμετωπίσουν και αποτελεσματικά. Διαφορετικά τι άλλο μπορεί να σημαίνει το γεγονός ότι:
- Το 65,9% των ερωτηθέντων έχει ελάχιστη ή καμία εμπιστοσύνη στη Διυπουργική Επιτροπή της Κυβέρνησης.
- Το 66,1% έχει επίσης ελάχιστη ή καμία εμπιστοσύνη στον επιτελικό κύκλο για την οικονομία του ΠΑΣΟΚ.
- Αντίθετα οι Έλληνες περισσότερο ίσως από ποτέ στρέφουν το βλέμμα τους στην Ευρώπη καθώς το 55,5% έχει μεγάλη ή αρκετή εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Απόλυτα λογική στάση των Ελλήνων, καθώς η «τηλεοπτική φλυαρία» των στελεχών και των δυο κομμάτων ελάχιστα έχει να κάνει με τα προβλήματα της πραγματικής οικονομίας και πως σκέφτονται να τα αντιμετωπίσουν. Για να είμαι ειλικρινής μάλλον η άγνοια των προβλημάτων οδηγεί στην φλυαρία.
