Οι Xρηματοδότες του Barack Obama

24.6.08

Η κυρία Flora Adams είναι συνταξιούχος και πρόσφερε στον Barack Obama 500 δολάρια στις 23 Νοεμβρίου 2007. Περισσότερα πρόσφερε ο κύριος Fred Mirmiran Πρόεδρος της JMT στις 31 Δεκεμβρίου 2007. Για την ακρίβεια 10000 δολάρια.

Το σημερινό post αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου για τη χρηματοδότηση κομμάτων και πολιτικών προσώπων. Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από την ιστοσελίδα Opensecrets και περισσότερα στοιχεία μπορεί να βρει κάποιος στην ενότητα Search Donors. Τα δεδομένα βασίζονται σε στοιχεία της Federal Elections Commission. Σε αυτή την ενότητα υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, όχι μόνο για τον Barack Obama, αλλά για όλους όσους διεκδίκησαν το χρίσμα σε Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς, αλλά και ανεξάρτητους υποψηφίους. Ανάλογα στοιχεία με χάρτες και διάφορες άλλες παραμέτρους είναι διαθέσιμα στους NYTimes αλλά και σε πολλές άλλες ιστοσελίδες.

Είναι το Αμερικανικό σύστημα χρηματοδότησης και δημοσιοποίησης των εσόδων των υποψηφίων διαφανές; Σίγουρα περισσότερο απ’ ότι στην Ελλάδα. Οπότε; Να τους αντιγράψουμε, δε χρειάζεται να εφεύρουμε τον τροχό. Δημοσιοποίηση των εσόδων και των χρηματοδοτών σημαίνει και μεγαλύτερη διαφάνεια. Η χθεσινή δημοσκόπηση της MRB είναι ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία: Το 83.9% πιστεύει ότι υπάρχουν αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις των κομμάτων. Το ποσοστό είναι υψηλό και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να φτάσει στο 100% για να υπάρξει αλλαγή.

O Obama, η Siemens και η γυναίκα του Καίσαρα

22.6.08

«Περισσότεροι από 350.000 Αμερικάνοι έχουν ήδη στείλει το μήνυμα της αλλαγής που επιθυμούν στην Ουάσιγκτον, έχοντας συνεισφέρει οικονομικά στην καμπάνια του Obama. Έχουμε συγκεντρώσει 74,9 εκατομμύρια δολάρια τα οποία είναι διαθέσιμα για τις προκριματικές εκλογές». Τα λόγια αυτά κάλλιστα θα μπορούσαν να ανήκουν στον οικονομικό διευθυντή μιας μεγάλης επιχείρησης κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων ενός τριμήνου. Η συγκεκριμένη αναφορά, όμως, έγινε το φθινόπωρο του 2007 από τον Bill Burton, εκπρόσωπο του υποψηφίου Barack Obama για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Το πόσα χρήματα συγκέντρωσε ο καθένας ήταν μέρος της αντιπαράθεσης του Obama, με την πρώην Πρώτη Κυρία και γερουσιαστή της Νέας Υόρκης Hillary Clinton. Τα ποσά πολύ εύκολα μπορούσε να δει ο κάθε επισκέπτης στις επίσημες ιστοσελίδες τους. Αυτά στις ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα;
Στην Ελλάδα όλα καλύπτονται πίσω από τη ηθική υποκρισία της φράσης: «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται».
Ερώτημα πρώτο: Μας ενδιαφέρει τι κάνει η γυναίκα του Καίσαρα ή ο ίδιος ο Καίσαρας;
Ερώτημα δεύτερο: Μας ενδιαφέρει εάν ο Καίσαρας φαίνεται τίμιος ή εάν είναι πραγματικά τίμιος.
Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει τι κάνει η γυναίκα του Καίσαρα, αλλά τι κάνει ο ίδιος ο Καίσαρας. Πολύ περισσότερο, δε, με ενδιαφέρει ο Καίσαρας να είναι τίμιος και όχι να φαίνεται τίμιος.

Στην εισαγωγή του βιβλίου που ετοιμάζω σχετικά με την πολιτική επικοινωνία και τις προεκλογικές εκστρατείες υποστηρίζω πως οι αυξημένες ανάγκες για επικοινωνία με τους ψηφοφόρους αναδεικνύουν τον παράγοντα «συγκέντρωση χρήματος» σε κεντρικό παράγοντα επιτυχίας μίας παράταξης ή ενός υποψηφίου. Κακά τα ψέματα. Η χρηματοδότηση μιας προεκλογικής εκστρατείας ενδέχεται στο μέλλον να παίξει σημαντικότερο ρόλο και από τις πολιτικές θέσεις ενός κόμματος ή ενός υποψηφίου. Στις ΗΠΑ τα χρήματα που συγκεντρώνει ένας υποψήφιος πρόεδρος κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας αντικατοπτρίζουν και την πολιτική του δυναμική, όπως είδαμε και στην περίπτωση του Obama. Ταυτόχρονα όσο θα αυξάνονται οι ανάγκες για πολιτικό χρήμα, ολοένα και περισσότερο θα εγείρονται ερωτηματικά για την προέλευση του. Διαφάνεια και διαφθορά θα αποτελούν λέξεις που θα ακούγονται όλο και πιο συχνά στην πολιτική ζωή, εάν δεν θεσπισθούν συγκεκριμένοι, ξεκάθαροι κανόνες χρηματοδότησης πολιτικών και κομμάτων και δημοσιοποίησης των χρηματοδοτών.

Για το συγκεκριμένο θέμα δε χρειάζεται να εφεύρουμε τον τροχό. Αυτός υπάρχει. Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα των ΗΠΑ και ας αφήσουμε τη γυναίκα του Καίσαρα στην ησυχία της.

Ο Παπανδρέου, ο Σημίτης και η Φτώχεια

16.6.08

Η φτώχεια φέρνει γκρίνια. Αυτό φαίνεται να ισχύει για το ΠΑΣΟΚ. Η διαγραφή, αποπομπή, όπως θέλετε πέστε το, του Κώστα Σημίτη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ αυτό αποδεικνύει.

Πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν ότι η κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου θα τονώσει το ηγετικό του προφίλ. Οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν στις κυριακάτικες εφημερίδες μάλλον το αντίθετο δείχνουν. Και είναι λογικό. Το ηγετικό προφίλ ενός εν δυνάμει πρωθυπουργού τονώνεται όταν υπάρχουν προοπτικές να κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Όταν ενώνει και όχι όταν διχάζει. Και η κίνηση Παπανδρέου διχάζει την εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ. 48% συμφωνεί με τη κίνηση Παπανδρέου, σύμφωνα με την ALCO, 45,5% διαφωνεί.

Αρκετοί προσπαθούν να ταυτίσουν την κίνηση Παπανδρέου με την διαγραφή του Γιώργου Σουφλιά και των υπολοίπων από τον Καραμανλή. Δεν είναι το ίδιο. Καταρχήν ο Καραμανλής δεν διέγραψε έναν πρώην πρωθυπουργό. Διέγραψε έναν συνυποψήφιο του για την αρχηγία του κόμματος και ορισμένα στελέχη που δεν ταίριαζαν στην εικόνα του μεσαίου χώρου. Αντίθετα επέτρεψε στον Κώστα Μητσοτάκη να εκφράζει τις όποιες απόψεις του, θέτοντας τον υπεράνω κομμάτων. «Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια». Και μέσα στο κόμμα για τα θετικά και έξω απ’ αυτό για τα αρνητικά. Επιπλέον το ηγετικό του προφίλ τονώθηκε όταν έδωσε προοπτικές εξουσίας. Δηλαδή όταν τα στελέχη αντιλήφθηκαν ότι μπορούν να κερδίσουν τις εκλογές και η Νέα Δημοκρατία να γίνει κυβέρνηση.

Ποιος βγαίνει κερδισμένος από την κίνηση Παπανδρέου; Αναμφισβήτητα ο Καραμανλής και η Νέα Δημοκρατία, καθώς η σαιζόν κλείνει με το ΠΑΣΟΚ να αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα, που αντιμετώπισε όταν ξεκίνησε η σαιζόν 2007-2008 αμέσως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Με άλλα λόγια: «Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου».