Πατριωτικός παρεμβατισμός για μια «χούφτα» ψήφους (Άρθρο στο Metropolis Weekend)

13.7.09

Τον πατριωτικό παρεμβατισμό τον αντιλαμβάνομαι ως κρατικό παρεμβατισμό. Δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο. Και από κρατικό παρεμβατισμό στην Ελλάδα πάμε καλά. Αποτέλεσμα του κρατικού παρεμβατισμού είναι η σημερινή Ελλάδα. Ελλείμματα, φόροι, περισσότεροι φόροι και πάλι φόροι. Γραφειοκρατία και διαφθορά. Αναξιοκρατία και ανεργία. Αναποτελεσματικότητα. Δηλαδή όλα όσα οδήγησαν μια σημαντική μερίδα συμπατριωτών μας στην αποχή στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Όλα όσα οδηγούν ακόμη περισσότερους να αμφισβητούν το σημερινό σύστημα εξουσίας και τα κόμματα που βρίσκονται στο κοινοβούλιο.

Μας λένε ότι πατριωτικός παρεμβατισμός σημαίνει δουλειά στους ανέργους σε στρατιωτικού τύπου ΜΟΜΑ. Όχι δεν μπορεί να είναι αυτό το όραμα για νέους ανθρώπους που θέλουν να διαπρέψουν στον επαγγελματικό, επιχειρηματικό ή επιστημονικό στίβο. Οι νέοι άνεργοι θέλουν περισσότερες ευκαιρίες για πραγματική δουλειά. Θέλουν περισσότερες και καλύτερα αμοιβόμενες θέσεις εργασίας. Αυτό προϋποθέτει ανάπτυξη. Η πραγματική ανάπτυξη προϋποθέτει λιγότερη κρατική παρέμβαση, συνεπώς λιγότερο πατριωτικό παρεμβατισμό και περισσότερη οικονομική ελευθερία.

Όπως επίσης δεν πρόκειται να πεισθεί κανείς που έχει πραγματική ανάγκη ότι κράτος πρόνοιας σημαίνει: δωρεάν τα πρώτα κυβικά μέτρα νερού και τις πρώτες εκατό κιλοβατώρες. Με αυτό τον τρόπο δεν θα καταπολεμηθεί ούτε η φτώχεια, ούτε η δυστυχία. Γιατί, ακολουθεί η επόμενη μέρα, μετά το δωρεάν, που και πάλι θα κοστίσει. Και ο φτωχός πάλι δεν θα έχει να πληρώσει. Άρα, ο στόχος μας δεν θα πρέπει να είναι να συντηρήσουμε τον φτωχό, αλλά πως θα δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες, ώστε ο φτωχός να πάψει να είναι φτωχός.

Το τελευταίο σίγουρα δεν επιτυγχάνεται με «δωρεάν» ατάκες. Το δωρεάν οδηγεί μακροπρόθεσμα σε μεγαλύτερες ταξικές ανισότητες. Το παράδειγμα της εκπαίδευσης είναι χαρακτηριστικό. Δωρεάν Δημόσια Σχολεία – Ιδιωτικά Δημόσια Σχολεία σημειώσατε 2. Οι έχοντες και κατέχοντες στα δεύτερα στέλνουν τα παιδιά τους. Οι μη έχοντες και κατέχοντες πληρώνουν το «βασίλειο των φροντιστηρίων».

Όπως, επίσης δεν πρόκειται να υπάρξει ουσιαστική κοινωνική πολιτική όσο στον δημόσιο βίο κυριαρχούν οι φτηνοί επικοινωνισμοί και τα ανέξοδα τρυκ. Όσες χώρες ξέφυγαν από τη φτώχεια, το πέτυχαν μόνο μέσα από διαδικασίες οικονομικής ελευθερίας. Όσες χώρες ανέβασαν ακόμη περισσότερο το βιοτικό επίπεδο των πολιτών τους, το πέτυχαν πάλι με καθεστώς οικονομικής ελευθερίας και υγιούς ανταγωνισμού της αγοράς.

Συνεπώς, ο πατριωτικός παρεμβατισμός είναι καλός για να κερδίζεις κάποιες ψήφους. Όχι για να βελτιώνεις τη ζωή αυτών που σε ψηφίζουν.

ΥΓ. Για μια «χούφτα» ψήφους, δεν αξίζει να παίζεις με τη δυστυχία κάποιων συνανθρώπων μας.