Την Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου του 2001 ο Κώστας Σημίτης, πρωθυπουργός τότε, μιλούσε στην ολομέλεια για τον Προυπολογισμό του 2002. Ήταν η ομιλία εκείνη στην οποία ανέφερε: "Το Ευρώ το κέρδισε ο Ελληνικός λαός με το σπαθί του". Απαντούσε στην κριτική της Νέας Δημοκρατίας για πλασματικό προυπολογισμό. Η ομιλία του κ. Σημίτη έχει και άλλα ενδιαφέροντα σημεία. Όπως και των παραμυθιών είναι πάντα διδακτικά. Πιο σημαντικό εκείνο που αναφέρεται στην αξιολόγηση της Ελλάδας από διεθνείς οργανισμούς και χρηματοπιστωτικούς οίκους του εξωτερικού:
"Αγνοεί η Αντιπολίτευση τον ΟΟΣΑ, που προβλέπει ότι το 2002 η Ελλάδα θα έχει τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης ανάμεσα σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, και μάλιστα 4%, δηλαδή υψηλότερο και από τη δική μας υπόθεση στον Προϋπολογισμό. Δεν πιστεύει η Αντιπολίτευση την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που ελέγχει, αποδέχεται, δημοσιοποιεί και συγκρίνει τα στοιχεία του Προϋπολογισμού με τα αντίστοιχα στοιχεία των υπολοίπων χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν κάνει η Αντιπολίτευση έστω και την παραμικρή ανάλυση για να διαπιστώσει ότι όποιον δείκτη δημοσιονομικής ευρωστίας κι αν επιλέξει, όποια μέθοδο και αν χρησιμοποιήσει, η πρόοδος της χώρας μας μετά το 1993, από χρόνο σε χρόνο είναι ξεκάθαρη και εμφανής.
Δεν διαβάζει η Αντιπολίτευση τις αναλύσεις των διεθνών αξιολογικών οίκων, οι οποίοι στη διάρκεια διακυβέρνησης της ΝΔ μείωσαν τη βαθμολογία της Ελλάδος, κατατάσσοντάς την στο σημείο της κατάρρευσης, δηλαδή ένα σκαλοπάτι πριν την κατηγορία του πολύ υψηλού κινδύνου, ενώ στη συνέχεια, επί ΠΑΣΟΚ, άρχισαν σταδιακά να αυξάνουν τη βαθμολόγηση; Δεν γνωρίζει ότι σήμερα είμαστε στην πρώτη κατηγορία, την κατηγορία Α. Και ότι η τελευταία αναβάθμιση έγινε μέσα στο 2001, όταν η Standard and Poor's μας ανέβασε ένα σκαλοπάτι, από Α- σε Α."
Δεν διαβάζει η Αντιπολίτευση τις αναλύσεις των διεθνών αξιολογικών οίκων, οι οποίοι στη διάρκεια διακυβέρνησης της ΝΔ μείωσαν τη βαθμολογία της Ελλάδος, κατατάσσοντάς την στο σημείο της κατάρρευσης, δηλαδή ένα σκαλοπάτι πριν την κατηγορία του πολύ υψηλού κινδύνου, ενώ στη συνέχεια, επί ΠΑΣΟΚ, άρχισαν σταδιακά να αυξάνουν τη βαθμολόγηση; Δεν γνωρίζει ότι σήμερα είμαστε στην πρώτη κατηγορία, την κατηγορία Α. Και ότι η τελευταία αναβάθμιση έγινε μέσα στο 2001, όταν η Standard and Poor's μας ανέβασε ένα σκαλοπάτι, από Α- σε Α."
Λίγα χρόνια αργότερα τον Δεκέμβριο του 2003 ο Κώστας Καραμανλής σφυροκοπά με το γνωστό του ύφος την κυβέρνηση Σημίτη:
"
Με μια φράση, ο προϋπολογισμός χαρακτηρίζεται από έλλειμμα αναπτυξιακής πολιτικής. Και βέβαια είναιένας εικονικός Προϋπολογισμός, που προσπαθεί να συγκαλύψει πραγματικά δημοσιονομικά προβλήματα.
Η Κυβέρνηση, πέρα από τα επίσημα δάνεια, συνεχίζει να συσσωρεύει νέα κρυφά χρέη.
Επισημαίνω:
- Χρέη νοσοκομείων στους προμηθευτές τους: 1,2 δισ. ευρώ.
- Χρέη του ΙΚΑ προς την Εργατική Εστία και τον ΟΕΚ: 1,5 δισ. ευρώ.
- Χρέη προς το ΤΕΒΕ και το ΤΑΕ: 0,4 εκ. ευρώ.
- Χρέη Ασφαλιστικών Ταμείων στα νοσοκομεία: 1,4 δισ. ευρώ.
- Επιπλέον χρέη της παλαιάς Ολυμπιακής Αεροπορίας: 1 δις ευρώ.
- Χρέη ΟΑΣΑ: 1,8 δισ. ευρώ.
- Χρέη ΟΣΕ: 3,1 δισ. ευρώ.
- Χρέος στο Ταμείο Νομικών: 0,4 δισ. ευρώ
- Ανοικτές υποχρεώσεις στους ΟΤΑ: 3 δισ. ευρώ.
- Βέβαιες καταπτώσεις εγγυήσεων: τουλάχιστον 1,1 δισ. ευρώ.
- Λοιπά χρέη: τουλάχιστον 0,5 δισ. ευρώ.
Με βάση τα ως τώρα γνωστά στοιχεία(και μόνο από αυτά)το σύνολο του κρυφού χρέους ξεπερνά τα 15 δισ. ευρώ. Αν συνυπολογίσουμε την υπέρβαση του δανεισμού του Δημοσίου (4,8 δισ. ευρώ)και τα κρυφά χρέη, τότε το πραγματικό δημόσιο χρέος είναι, τουλάχιστον, 195 δισ. ευρώ. Φτάνει, δηλαδή, το 129% του ΑΕΠ. Το μέγεθος του δημοσιονομικού προβλήματος φαίνεται ξεκάθαρα και από το γεγονός ότι, στην τελευταία δεκαετία, οι δαπάνες για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους (παρά τη μείωση των επιτοκίων) αντί να μειωθούν".
Επισημαίνω:
- Χρέη νοσοκομείων στους προμηθευτές τους: 1,2 δισ. ευρώ.
- Χρέη του ΙΚΑ προς την Εργατική Εστία και τον ΟΕΚ: 1,5 δισ. ευρώ.
- Χρέη προς το ΤΕΒΕ και το ΤΑΕ: 0,4 εκ. ευρώ.
- Χρέη Ασφαλιστικών Ταμείων στα νοσοκομεία: 1,4 δισ. ευρώ.
- Επιπλέον χρέη της παλαιάς Ολυμπιακής Αεροπορίας: 1 δις ευρώ.
- Χρέη ΟΑΣΑ: 1,8 δισ. ευρώ.
- Χρέη ΟΣΕ: 3,1 δισ. ευρώ.
- Χρέος στο Ταμείο Νομικών: 0,4 δισ. ευρώ
- Ανοικτές υποχρεώσεις στους ΟΤΑ: 3 δισ. ευρώ.
- Βέβαιες καταπτώσεις εγγυήσεων: τουλάχιστον 1,1 δισ. ευρώ.
- Λοιπά χρέη: τουλάχιστον 0,5 δισ. ευρώ.
Με βάση τα ως τώρα γνωστά στοιχεία(και μόνο από αυτά)το σύνολο του κρυφού χρέους ξεπερνά τα 15 δισ. ευρώ. Αν συνυπολογίσουμε την υπέρβαση του δανεισμού του Δημοσίου (4,8 δισ. ευρώ)και τα κρυφά χρέη, τότε το πραγματικό δημόσιο χρέος είναι, τουλάχιστον, 195 δισ. ευρώ. Φτάνει, δηλαδή, το 129% του ΑΕΠ. Το μέγεθος του δημοσιονομικού προβλήματος φαίνεται ξεκάθαρα και από το γεγονός ότι, στην τελευταία δεκαετία, οι δαπάνες για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους (παρά τη μείωση των επιτοκίων) αντί να μειωθούν".
Η απάντηση του Κώστα Σημίτη γνωστή. Σπαθί, ΟΑΣΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ισχυρή Ελλάδα...
Τα χρόνια περνούσαν και οι κατηγορίες για πλασματικούς και αναξιόπιστους προυπολογισμούς έδιναν και έπαιρναν. Ο Σημιτης έφυγε. Ο Καραμανλής ήρθε. Με τον καιρό έφθασε η ώρα του σημερινού Πρωθυπουργού να κατηγορήσει τον Κώστα Καραμανλή. Έλεγε ο Γιώργος Παπανδρέου το 2008:
"Το χάσμα μεταξύ μας αποτυπώνεται ανάγλυφα στον προϋπολογισμό που εσείς απόψε καλείστε να ψηφίσετε. Ο προϋπολογισμός σας, όχι μόνο αδικεί το μέσο Έλληνα, όχι μόνο δεν μας βγάζει από την κρίση, αλλά η ύπαρξή του είναι μέρος της κρίσης αξιοπιστίας που έχει η σημερινή κυβέρνηση και, μαζί δυστυχώς, και όλη η χώρα.
Μια κρίση αξιοπιστίας που αποτυπώθηκε όχι μόνο στο σημερινό προϋπολογισμό, αλλά και στον περσινό, για τον οποίο πήγαμε σε εκλογές. Το θυμόσαστε; Και στον προπέρσινο. Και πάει λέγοντας.
Και σήμερα, βρίσκεται σε μια κρίση αξιοπιστίας, μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης, η χώρα μας. Με ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, με έλλειμμα ανταγωνιστικότητας, χωρίς σχέδιο για την έξοδο από την κρίση και με τεράστιο κόστος δανεισμού. Με απρόβλεπτες συνέπειες για τη χώρα και το λαό μας.
Ναι, εσείς υπονομεύετε την ανεξαρτησία της χώρας μας με την επικίνδυνη, πελατειακή οικονομική σας πολιτική. Διότι η ανεξαρτησία της χώρας μας έχει σχέση και με το δικαίωμα της Ελλάδας να μπορεί να ορίζει τις οικονομικές, κοινωνικές, αναπτυξιακές πολιτικές. Να μην βρίσκεται υπό επιτήρηση, στην οποία μας βάλατε εσείς τα τελευταία χρόνια."
Για να λάβει και αυτός την γνωστή απάντηση που τόσο έμοιαζε με τις απαντήσεις του Κώστα Σημίτη.
Τα χρόνια περάσαν. Οι συζητήσεις ξεχάστηκαν. Οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Η Ελλάδα με μιας βρέθηκε στα χέρια του κακού λύκου (στην προκειμένη περίπτωση το Δ.Ν.Τ.). Μα κανείς δεν έμαθε από τα διδάγματα των παραμυθιών.
