Η ακρίβεια είναι σαν την Coca Cola. Πάει με όλα. Διαχρονικά βρίσκεται πολύ ψηλά στην ατζέντα κάθε αντιπολίτευσης και δεν λείπει ποτέ από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις. Επιπλέον έχει σταθερή θέση στις προεκλογικές εκστρατείες.
Η αρχή έγινε από το ΠΑΣΟΚ το 1981. Ο λαός θέλει, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να σταματήσει την ακρίβεια.
Ακολούθησε η Νέα Δημοκρατία το 1985 επί Κων/νου Μητσοτάκη. Νοικοκυρές θα ψηφίσετε ακρίβεια ή φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία.
Στα πιο πρόσφατα χρόνια τώρα, το 2004 χρησιμοποιήθηκε από τη Νέα Δημοκρατία και ήταν στην καθημερινή ατζέντα της αντιπαράθεσης της με την κυβέρνηση του κ. Σημίτη, ενώ τρισίμιση χρόνια αργότερα επανήλθε στο προσκήνιο και από το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του φθινοπώρου. Ορίστε και η απόδειξη.
Τι κάνει την ακρίβεια τόσο ελκυστική για τα πολιτικά κόμματα;
Η ακρίβεια βρίσκεται σταθερά πολύ ψηλά στην ατζέντα των πολιτών ως πρόβλημα της χώρας. Μια διαχρονική ματιά σε έρευνες κοινής γνώμης το πιστοποιεί. Στις τάσεις της MRB παρατηρούμε ότι τον Ιούνιο του 1992 (παρακαλώ!) η ακρίβεια βρισκόταν στην κορυφή των προβλημάτων της χώρας με 45%. Οπισθοχώρησε στα μέσα της δεκαετίας του 90 και επανήλθε δριμύτερη από το 2003 και εντεύθεν. Σήμερα βρίσκεται πάλι στην κορυφή και όχι άδικα.
Στην έρευνα της MRB για τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής (26/5/2008) και στο ερώτημα «ποιο κόμμα μπορεί να διαχειριστεί την ακρίβεια» τρεις στους δέκα πολίτες δηλώνουν «κανένα», ενώ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ κυμαίνονται περίπου στα ίδια χαμηλά ποσοστά. Το 60,9% θεωρεί πως οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει οφείλεται στην ακρίβεια, ενώ όσον αφορά τους τομείς της καθημερινότητας όπου βιώνουν περισσότερο την ακρίβεια αυτοί είναι: τα ράφια των σούπερ μάρκετ, οι λογαριασμοί των δημόσιων οργανισμών (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ κ.ά.), τα καύσιμα και οι λαϊκές αγορές. Ειδικά οι λογαριασμοί των δημόσιων υπηρεσίων βρίσκονται στη δεύτερη θέση με ποσοστό 42%, δηλαδή σε τομείς όπου δεν υπάρχει και εναλλακτική επιλογή (πλην ΟΤΕ).
Η σημερινή κυβέρνηση έχει διπλή ευθύνη για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Πρώτον γιατί οφείλει να το κάνει ως κυβέρνηση και δεύτερον γιατί το είχε αναδείξει ως κύριο θέμα της προεκλογικής της ατζέντας το 2004. Οφείλει να την αντιμετωπίσει με πολιτικές κινήσεις και όχι μόνο με επικοινωνιακές. Η λογική μην πίνεις καφέ στην cafeteria, αλλά πιες τον στον Γρηγόρη δεν πουλάει και πολύ περισσότερο δεν αρκεί.
