Για την Αμαλία, για τον Δημήτρη...

1.6.07

Η Αμαλία έφυγε... Είτε με θηλυκό, είτε με αρσενικό πρόσωπο θα συνεχίσει να υπάρχει. Μπορεί να τις μοιάζει, μπορεί και όχι.
Πριν από ένα μήνα περίπου γνώρισα τον Δημήτρη. Βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο, στο ίδιο κρεβάτι του νοσοκομείου για δύο μήνες περίπου. Ατύχημα με μηχανή. Το φορτηγάκι που τον χτύπησε πέρασε από πάνω του δίνοντας του την χαριστική βολή. Ευτυχώς για τον Δημήτρη αστόχησε. Αστόχησε; Σπασμένη λεκάνη. 9 ώρες χειρουργείο. Κομμένο το ένα πόδι. Για τρεις ημέρες που βρέθηκα δίπλα του, περίμενε υπομονετικά τους γιατρούς του ορθοπεδικού. Έδινε δύναμη και αισιοδοξία σε μένα, στον πατέρα του που βρισκόταν συνεχώς δίπλα του, στον αδερφό του. Ο Δημήτρης θα έμενε στο ίδιο δωμάτιο, στο ίδιο κρεβάτι για άλλον έναν μήνα. Το μόνο που ήθελε ήταν να πάει στα παιδιά του. Ο Δημήτρης ήταν 39 ετών. Όσο για το χαμένο πόδι...πίστευε στη δύναμη της τεχνολογίας.
Στη μνήμη της Αμαλίας που ταλαιπωρήθηκε τόσο στη ζωή της, ας αντλήσουμε δύναμη και αισιοδοξία από τον Δημήτρη.