Αν θα πρέπει να κρατήσουμε κάτι από την προσφυγή μας στο ΔΝΤ είναι η ήττα της κρατικής ιδεολογίας. Μεταπολιτευτικά η Ελλάδα στήριξε την ανάπτυξή της στο κράτος. Η ανάπτυξη του κράτους γιγάντωσε την γραφειοκρατία, την διαφθορά και την σπατάλη. Ανέχθηκε την φοροδιαφυγή, την παραοικονομία. Και όλα αυτά για να υπάρχει θετικό πρόσημο στον ρυθμό ανάπτυξης που ενίσχυε τον πολιτικό λόγο των εκάστοτε κυβερνώντων. Ακόμη και τα κονδύλια των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης εκτός του ότι ήταν ουσιαστικά κρατικά χρήματα, στην ουσία επέτειναν τους τρείς παραπάνω πυλώνες δημιουργώντας ουσιαστικά μια πλασματική εικόνα για την ελληνική οικονομία και ενίσχυσαν τις κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις.
Η προσφυγή μας στο ΔΝΤ από μερίδα του πολιτικού κόσμου κρίθηκε ως αναγκαία. Η ανακοίνωση των μέτρων όμως απογοήτευσε όσους περίμεναν ότι κάτι διαφορετικό μπορεί να ξεκινήσει στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ταμειακά μέτρα ώστε να πεισθεί το ΔΝΤ να δανειοδοτήσει και πάλι το κράτος. Χωρίς καμία ουσιαστική δικλείδα ασφαλείας ότι τα χρήματα αυτά δεν θα πέσουν και πάλι στην μαύρη τρύπα της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς και της σπατάλης που το ίδιο το κράτος δημιουργεί. Χωρίς καμία αναφορά σε μέτρα για την ελεύθερη οικονομία. Γι’ αυτήν διατηρείται η ίδια υψηλή φορολογία, οι ίδιες υψηλές ασφαλιστικές εισφορές, το ίδιο περιβάλλον στο οποίο καλείται να αναπτυχθεί η επιχειρηματικότητα.
Περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό από έναν οργανισμό στον οποίο ηγείται ένας Γάλλος Σοσιαλιστής; Φυσικά και όχι. Το κράτος ηττήθηκε. Ζήτω το κράτος!
Συνδεθείτε με το Fresh24 στο Twitter, Facebook και Google Buzz!
