Οι πανηγυρισμοί είναι σύνηθες φαινόμενο στην πατρίδα μας. Πανηγύριζε η κυβέρνηση για τις διεθνείς επαφές του πρωθυπουργού με Μέρκελ, Σαρκοζύ, Ομπάμα και τη στήριξή τους στην ελληνική οικονομία. Πανηγύριζε για τη στήριξη της 25ης Μαρτίου. Πανηγυρίζει για το δίχτυ ασφαλείας που πρόσφερε προχθές το Eurogroup σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όταν γλιτώνεις παρά τρίχα την χρεοκοπία δικαιολογημένα πανηγυρίζεις.
Η εμπλοκή όμως του ΔΝΤ στα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι μια απλή υπόθεση. Παρακολουθώντας σήμερα το πρωί την τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ «Πρωινή Γραμμή» άκουσα τον κ. Ρωμανιά (Επιστημονικός συνεργάτης της ΓΣΕΕ) να αναφέρει ότι οι ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση στο ασφαλιστικό ελέγχονται από το κλιμάκιο του ΔΝΤ σχετικά με τι όφελος θα προκύψει στον προϋπολογισμό. Ανάλογο δημοσίευμα στην Καθημερινή κάνει λόγο για έλεγχο πάλι από κλιμάκιο του ΔΝΤ στο νομοσχέδιο του Καλλικράτη. Και οι δύο έλεγχοι είναι αυτονόητοι. Θα έπρεπε να τις κάνει η εκάστοτε κυβέρνηση. Δε γινόταν και γι’ αυτό φτάσαμε στο σημερινό σημείο.
Οι έλεγχοι όμως από το ΔΝΤ και οι εισηγήσεις για μείωση μισθών και μείωση τιμών αναδεικνύουν και ένα άλλο σημαντικό θέμα. Κανείς δεν πρόκειται να μας δώσει χαμηλότοκα δάνεια, δίχως να ελέγχει τις λειτουργίες της κυβέρνησης σε σχέση με τα δημόσια οικονομικά. Ουσιαστικά οι εκπρόσωποί του ΔΝΤ θα είναι ατύπως και οι κυβερνήτες. Κατά κάποιον τρόπο είχε ειπωθεί πριν από λίγους μήνες στην αίθουσα της ολομέλειας από τον Μίμη Ανδρουλάκη, ο οποίος προειδοποιώντας τους Υπουργούς τους έλεγε ότι κάποιοι άλλοι θα βρίσκονται στη θέση τους εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα.
Σε σχετική ερώτηση του Fresh24 "Θα πρέπει η Ελλάδα να προσφύγει στον μηχανισμό στήριξης Ε.Ε και ΔΝΤ;" το 61% λέει πως δεν πρέπει να προσφύγουμε στο μηχανισμό στήριξης, ενώ το 39% συμφωνεί. Η ερώτηση θα είναι ανοικτή έως το τέλος της εβδομάδας και θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε πως θα διαμορφωθούν οι τελικές απαντήσεις.
Έως τώρα η προσφυγή φαντάζει για πολλούς η μόνη λύση για να μπει η χώρα σε μια τάξη εκτός και εάν τα κόμματα και οι πολιτικοί μας αποφασίσουν να πράξουν τα αυτονόητα που δεν πράττουν μεταπολιτευτικά. Βέβαια οι συνταγές του ΔΝΤ δεν έχουν παντού επιτυχία και οι κυβερνήσεις που τις υιοθέτησαν δεν είχαν και το καλύτερο τέλος. Η πρόσφατη περίπτωση της Ουγγαρίας είναι ένα μόνο παράδειγμα, όπου το περίστροφο κατά τον Γιώργο Παπανδρέου αποδείχθηκε άκρως επικίνδυνο.
