Πριν από λίγες ημέρες τελείωσα τη μελέτη του βιβλίου «Η Εποχή των Αναταράξεων. Περιπέτειες σε Ένα Νέο Κόσμο». Συγγραφέας ο Alan Greenspan, πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Στο 22ο κεφάλαιο, ο γνωστός τραπεζίτης θέτει το ερώτημα: Ο κόσμος συνταξιοδοτείται. Μπορούμε να το αντέξουμε; Ο Alan Greenspan στο συγκεκριμένο κεφάλαιο, επισημαίνει ότι ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται στο χείλος μια δημογραφικής αβύσσου, καθώς η μεταπολεμική γενιά ετοιμάζεται να περάσει από την παραγωγική ηλικία στη σύνταξη. Ο κόσμος ολόκληρος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα καινούριο φαινόμενο στην ανθρώπινη ιστορία: την συνταξιοδότηση. Αρκεί να αναφερθεί ότι έναν αιώνα πριν, το προσδόκιμο ζωής, για το μεγαλύτερο μέρος του αναπτυγμένου κόσμου, ήταν μόλις τα σαράντα έξι χρόνια.
Συνεπώς, το ασφαλιστικό και οι συντάξεις δεν αποτελούν μόνο ελληνικό πρόβλημα. Είναι ένα διεθνές φαινόμενο για το οποίο ανησυχεί όλος ο ανεπτυγμένος κόσμος, εξαιτίας των κοινωνικών αλλαγών που έχουν συμβεί τον περασμένο αιώνα και οι οποίες αναμένεται να είναι ραγδαίες στον τωρινό 21ο αιώνα. Αυξάνονται οι συνταξιούχοι, αλλά και συνταξιοδοτούμενος χρόνος λόγω της αύξησης του προσδόκιμου χρόνου ζωής. Η αλήθεια είναι ότι η μόνη σίγουρη λύση είναι η αύξηση των ορίων ηλικίας. Όσο αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής τόσα περισσότερα χρόνια θα δουλεύουμε. Στην Ελλάδα αρνούμαστε να δούμε το δάσος. Βλέπουμε μόνο το δέντρο. Κάθε συντεχνιακή ομάδα προσπαθεί να εξασφαλίσει κεκτημένα που δεν ανταποκρίνονται όμως στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Οι γυναίκες, παραδείγματος χάριν, επιμένουν να συνταξιοδοτούνται σε μια τόσο νέα και παραγωγική ηλικία για να αφοσιωθούν στην οικογένειά τους. Με αυτό τον τρόπο όμως υπονομεύουν το μέλλον της ίδιας της οικογένειας τους, καθώς τα παιδιά τους κινδυνεύουν να μην συνταξιοδοτηθούν ποτέ. Αυτή είναι μια εφιαλτική πραγματικότητα για όλους όσους μπαίνουν στην αγορά εργασίας σήμερα.
