Εργατική Πρωτομαγιά και G700

29.4.07

Η Εργατική Πρωτομαγιά ποτέ δεν με άγγιζε όπως γιορτάζεται στην Ελλάδα από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Ίσως γιατί στο μυαλό μου η λέξη εργάτης δεν έχει καμμία σχέση με τους συνδικαλιστές του δημοσίου τομέα αλλά και του ιδιωτικού (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ) που συναθροίζονται στο Πεδίο του Άρεως και διαδηλώνουν για την αντιλαϊκή πολιτική των νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων. Τώρα τελευταία και κατά της Παγκοσμιοποίησης. Τώρα που βρέθηκαν οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις στην Ελλάδα και κατά πόσο γνωρίζουν όλοι αυτοί οι τύποι τι είναι παγκοσμιοποίηση είναι ένα άλλο θέμα. Ας πάνε μια βόλτα από την Ινδία και να τους πουν ότι είναι εναντίον της παγκοσμιοποίησης και είμαι σίγουρος ότι οι Ινδοί θα τους στείλουν να πολεμήσουν Πακιστανούς στο Κασμίρ. Τέλος πάντων σε συζήτηση να βρισκόμαστε.

Αντίθετα παρότι δεν συμφωνώ καθόλου, μα καθόλου (@%^γσκς!!!!) με το ΚΚΕ οι συγκεντρώσεις του για την Πρωτομαγιά πάντα με συγκινούσαν. Έχουν κάτι το αυθεντικό. Βλέπεις και εργάτες στο κάτω-κάτω της Γραφής στις πορείες τους. Και νέο κόσμο και συνταξιούχους που φαίνονται ότι τα βγάζουν δύσκολα. Αδύνατες φάτσες, που η ματιά τους ελπίζει σε έναν ίσο και δίκαιο κόσμο. Εντάξει υπάρχει και η συμπάθεια γιατί πριν από μια δεκαετία είδαν τον κόσμο να καταρρέει… Γιατί όχι αξίζουν συμπαράστασης…

Αυτοί όμως που αξίζουν πραγματικής συμπαράστασης είναι η G700. Είναι τα παιδιά που κάνουν δύο δουλειές για να τα «βγάλουν πέρα».

Είναι τα παιδιά που τα χρήματα που κερδίζουν από την εργασία τους δεν φτάνουν για να ζήσουν ανεξάρτητα και ως εκ τούτου έχουν ανάγκη από την οικονομική συνδρομή της οικογένειάς τους.

Είναι τα παιδιά που ο εργοδότης οφείλει να ασφαλίζει στο ΙΚΑ ως μισθωτό, όμως τους ασφαλίζει στο ΤΕΒΕ ως ελεύθερο επαγγελματίες.

Είναι τα παιδιά που εργάζονται ανασφάλιστα.


Είναι τα παιδιά που πληρώνουν ένα μεγάλο ποσοστό του μισθού τους σε κρατήσεις για ένα κοινωνικό κράτος περιορισμένης κοινωνικής αποτελεσματικότητας.


Είναι τα παιδιά που αποφοίτησαν από το πανεπιστήμιο, το ΤΕΕ, το ΙΕΚ και το franchise εκπαιδευτήριο με πολλά όνειρα. Οι φιλοδοξίες σας όμως κόντυναν με το πρώτο ράπισμα που δεχτήκαν στον εργασιακό χώρο.

Είναι τα παιδιά που οι εργοδότες τους ζητούν προϋπηρεσία τη στιγμή που μόλις ολοκλήρωσαν τον κύκλο εκπαίδευσης και κατάρτισης τους.
Ας μπούμε στο Blog τους και ας τους στείλουμε μηνύματα συμπαράστασης.

Με αυτά τα παιδιά δεν ασχολείται κανένας συνδικαλιστής. Οι συνδικαλιστές κοιτούν πως θα βολέψουν τα δικά τους παιδιά!