Σε μια εποχή όπου αμφισβητούνται η εντιμότητα, η ευσυνειδησία, η αξιοπρέπεια, το δικαίωμα στην εργασία ο Γιάννης και Γιώργος μας έδειξαν ότι υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα. Η Ελλάδα που δουλεύει.
Την ίδια στιγμή και για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Γιάννης και ο Γιώργος ήταν στοχοποιημένοι.
Από την αριστερά της ανυπακοής που στο πρόσωπό των δυο νέων βλέπει την κρατική εξουσία, η οποία πρέπει να συντριβεί και να εγκαθιδρυθεί η δικτατορία του προλεταριάτου.
Από τη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα που στο πρόσωπο του Γιάννη και του Γιώργου έβλεπε περιττά έξοδα του κράτους που επιβαρύνουν τον προυπολογισμό της χώρας.
Από τον κρατικοδιαίτο αντιπρόεδρο της κυβέρνησης που στα πρόσωπα του Γιάννη, του Γιώργου και των γονιών τους έβλεπε παλαιούς συνδαιτυμόνες του. Όχι γιατί τα φαγάνε μαζί αλλά για να καλύψει την ανικανότητα του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος.
Παρόλη τη στοχοποίησή τους ο Γιάννης και ο Γιώργος συνέχισαν να εργάζονται με υψηλό αίσθημα ευθύνης. Για να μπορούμε να κυκλοφορούμε με λιγότερο φόβο, σε μια πόλη που ο πρώην Υπουργός Προστασίας είχε αποκαλέσει Καμπούλ. Έκλεισαν τα αυτιά τους, παραμέρισαν την οργή τους και επικεντρώθηκαν στη δουλειά τους. Αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας και πρωτίστως οι δημόσιοι λειτουργοί αυτής της χώρας.
