Για την Ελλάδα δε βγήκαμε σοφότεροι. Απλά μάθαμε ότι ακόμη και εάν εφαρμόσουμε το Μνημόνιο κατά γράμμα, κανείς δεν εγγυάται την αποφυγή χρεοκοπίας (καταρίπτεται με αυτόν τον τρόπο, ένα από τα κύρια επιχειρήματα των υποστηρικτών του Μνημονίου) . Αν και θα περίμενε κανείς να ακούσει μια ειλικρινή εκτίμηση για την πορεία της χώρας μας αλλά και την παρουσίαση ενός συνολικού χρονοδιαγράμματος για την έξοδο από την κρίση άκουσε πολιτικολογίες σαν κι αυτές που ακούμε καθημερινά στα δελτία των οκτώ. Και κυρίως όσα είπε ο Γάλλος πολιτικός ήταν σε αντιδιαστολή με τα όσα είπε ο κ.Ρουμπινί, ο οποίος μίλησε καθαρά για έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ και επιστροφή στη δραχμή.
Για την Ευρώπη επίσης δεν βγήκαμε σοφότεροι. Όπως και η Ελλάδα αντιμετωπίζει την κρίση με έντονες διαφωνίες στο εσωτερικό της για την θεραπεία. Όσο αισιόδοξος και εάν είναι κάποιος δύσκολα βλέπει με αισιοδοξία το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης με τη μορφή που την γνωρίζουμε σήμερα.
Για εκείνο όμως που βγήκαμε σίγουρα σοφότεροι είναι για τον ίδιο τον Στρος-Καν. Η επίσκεψή του και τα όσα είπε σαφέστατα εντάσονται στην καμπάνια διεκδίκησης της Γαλλικής Προεδρίας στις εκλογές του 2012. Σοσιαλιστής ο ίδιος επιβράβευσε μια σοσιαλιστική κυβέρνηση, επιτέθηκε στην ελληνική δεξιά, υποσχέθηκε ανάπτυξη σε τρία χρόνια, αποστασιοποιήθηκε από την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μας είπε ότι και ο ίδιος εάν ήταν Έλληνας θα διαδήλωνε ενάντια στη πολιτική που ασκείται σήμερα στην Ελλάδα. Τι άλλο θα μπορούσε να πει ένας υποψήφιος Πρόεδρος;
