Στις ευρωεκλογές του 2009 είχαμε επισημάνει ότι η αποχή των πολιτών από τις εκλογικές διαδικασίες ήταν μια βαθύτατα πολιτική στάση. Στη δημοκρατία υπάρχει και αυτή η επιλογή, της αποχής. Καλό θα ήταν οι πολιτικοί να το δούν και να είναι πιο σοβαροί στις εκτιμήσεις τους και τις αναλύσεις τους. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή εκτινάχθηκε στα ύψη στον δεύτερο γύρο, έπειτα από τις κοκορομαχίες για το ποιος κέρδισε στον πρώτο γύρο.
- Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο μεγάλος νικητής των εκλογών είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Κέρδισε 8 περιφέρειες, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, πόλεις συμβολικές για την κεντροδεξιά. Την κατάλληλη στιγμή έθεσε το δίλλημα, ΠΑΣΟΚ ή εκλογές και κέρδισε την συσπείρωση εκείνη που τον κράτησε ζωντανό στον πρώτο γύρο. Ο δεύτερος γύρος ήταν εύκολη υπόθεση με τις κατάλληλες συμμαχίες, όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος.
- Επίσης, νικητής το ΚΚΕ. Σταθερό στις πολιτικές του θέσεις κέρδισε γιατί η συνέπεια αναγνωρίζεται.
- Επίσης, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Νέα Δημοκρατία κατέγραψε μια ήττα παρά τις ελπίδες που δημιούργησε ο πρώτος γύρος. Η αντιμνημονιακή στρατηγική περισσότερο έβλαψε παρά ωφέλησε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και αυτό γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν κατάφερε στον αντιμνημονιακό της λόγο να δώσει περιεχόμενο, εναλλακτική λύση. Στρατηγικά έδωσε προτεραιότητα σε μάχες που ήταν ήδη χαμένες (Αττική, Πελλοπόνησος) και άφησε ανυπεράσπιστους πολλούς μεγάλους δήμους τους οποίους είχε κερδίσει το 2006 και θα μπορούσε να τους κερδίσει και τώρα. Τελικά έχασε τις εντυπώσεις και στις περιφέρειες και στους δήμους. Τρίτο πρόβλημα για τη Νέα Δημοκρατία, η έλλειψη συμμαχιών κάτι που φάνηκε στα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών.
- Στους ηττημένους και τα κόμματα της Αριστεράς. Αλήθεια υπάρχουν και πόσα, γιατί στην περιφέρεια Αττικής χάθηκε ο λογαριασμός.
