του Κάρολου Παπαδά
Λίγες ώρες πριν την έναρξη του τελικού της Eurovision, θυμήθηκα ένα άρθρο που είχα διαβάσει κάποτε στην Αγγλία σχετικά με τη σχέση του εν λόγω μουσικού διαγωνισμού με την πολιτική. Τότε μου φαινόταν αστείο, ότι ένας άνθρωπος κάνει ολόκληρο ρεπορτάζ προκειμένου να βρει ποια ευρωπαϊκή πολιτική μπορεί να κρύβεται πίσω από μία καθαρά πολιτιστική εκδήλωση. Σήμερα όμως, αυτή η άποψη μού φαίνεται κάθε άλλο παρά αστεία…
Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά το διαγωνισμό, θα διακρίνει αρκετά πολιτικά στοιχεία στις ‘’χώρες-παίκτες’’, από αλληλοϋποστήριξη στη ψηφοφορία μέχρι και πολιτικές ερωτήσεις στις συνεντεύξεις τύπου. Υποτίθεται όμως, ότι σε μία καλλιτεχνική διοργάνωση δεν υπάρχουν πολιτικές σκοπιμότητες. Παρά ταύτα, ποιος Έλληνας δεν ενοχλήθηκε όταν είδε στην οθόνη του τα Σκόπια να τα παρουσιάζουν σαν Μακεδονία; Πόσοι όμως αναρωτήθηκαν αν αυτή η παρουσίαση τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο ήταν μέρος μιας πολιτικής στρατηγικής…;
Τέλος, η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι βέβαιος αν η Eurovision εκτός από μουσικό είναι και ένα πολιτικό παιχνίδι, αλλά γνωρίζω ότι δεν φημίζεται για την ανάδειξη νέων μουσικών ρευμάτων.
