Η πλειοψηφία των πολιτικών είναι κατά γενική ομολογία «ερωτευμένοι» με την τηλεόραση. Όταν αναφέρονται στον όρο «πολιτική επικοινωνία» κατά κύριο λόγο εννοούν την τηλεοπτική επικοινωνία. Η στρατηγική, το μήνυμα και μια σειρά εργαλείων επικοινωνίας εκτός τηλεόρασης περνούν σε δεύτερη μοίρα. Τι κρύβεται πίσω από την τηλεόραση και πόσο αξίζει να είναι ερωτευμένοι με αυτήν; Την απάντηση τι δίνει έρευνα που πραγματοποιήθηκε για το Ινστιτούτο Επικοινωνίας τα τα συμπέρασματα της οποίας παρουσιάσθηκαν στο Ανοιχτό Φόρουμ. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
Ναι, η τηλεόραση αποτελεί το κυρίαρχο μέσο ενημέρωσης των πολιτών. Το 60% του ελληνικού κοινού ενημερώνεται από την τηλεόραση, ενώ η αντίστοιχη αναλογία για τις εφημερίδες είναι 37%, για το ραδιόφωνο 40%, και για το internet το οποίο είναι ένα ανερχόμενο μέσο το 26%. Παράλληλα, η τηλεόραση αποτελεί «αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας» (58% του κοινού), και «δεν θα μπορούσε να λείπει εντελώς από την ζωή μου» (66% του κοινού).
Αυτά με τα θετικά. Τα αρνητικά τώρα:
- Καταρχήν η τηλεόραση παρουσιάζει τον χαμηλότερο βαθμό ικανοποίησης του κοινού και είναι το μέσο που «δημιουργεί τα πιο αρνητικά συναισθήματα» (43% του κοινού).
Θεωρείται χαμηλού επιπέδου (49% του κοινού). - Η ποιότητά της έχει χειροτερέψει αισθητά τα 2-3 τελευταία χρόνια (54% του κοινού).
- Η δε ιδιωτική τηλεόραση εισπράττει τα χαμηλότερα ποσοστά ικανοποίησης (-66,5%).
- Οι τρεις στους τέσσερις πολίτες (73%) θεωρούν ότι «σήμερα, δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό πότε οι ειδήσεις στην τηλεόραση είναι ακριβείς και αμερόληπτες και πότε δεν είναι».
Πιστεύω ότι τα παραπάνω ευρήματα είναι ενδεικτικά ώστε οι πολιτικοί να κάνουν ορισμένες δεύτερες σκέψεις για τον ρόλο της τηλεόρασης στην οικοδόμηση της δημόσιας εικόνα τους. Τόσο για την ποσότητα των τηλεοπτικών τους εμφανίσεων, όσο και για την επιλογή των εκπομπών στις οποίες αξίζει να εμφανίζονται. Κυρίως όμως να αξιοποιήσουν την πληθώρα των επικοινωνιακών εργαλείων, παραδοσιακών και νέων. Όπως αναφέρει και ο Στάθης Χαϊκάλης στο Blog του Think Positive: "να φτιάξει ο καθένας (και προπάντων οι πολιτικοί) το δικό τους σύστημα δημιουργίας πληροφόρησης, ανάπτυξης επικοινωνίας και οικοδόμησης brand".
